Imam Malik : 608
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ زِيَاد بْن عَبْد الرَّحْمَنِ قَالَ حَدَّثَنَا مَالِك عَنْ سُمَيٍّ مَوْلَى أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا بَكْرِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِاعْتَكَفَ فَكَانَ يَذْهَبُ لِحَاجَتِهِ تَحْتَ سَقِيفَةٍ فِي حُجْرَةٍ مُغْلَقَةٍ فِي دَارِ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ ثُمَّ لَا يَرْجِعُ حَتَّى يَشْهَدَ الْعِيدَ مَعَ الْمُسْلِمِينَ
a erenikem seni Yahya seni Ziyad bin Abdurrahman a apasa, a fen erenikem seni Malik seni [Sumayya] emon chon angang me lom ngeni Abu Bakr bin Abdurrahman, pwe [Abu Bakar bin Abdurrahman] a fori I’tikaf, mwirin a feilo pwe epwe apwonueta an mochen fan eu imw mi poon lon eu ruum mi suk lon ewe imwen Wallid, lon ewe ierin Wallid. Mwirin, ese liwin tori an a fiti ewe holiday ren ekkewe chon Muslim.