Perintah Rasulullah untuk meluruskan shaf supaya tidak menimbulkan permusuhan antara satu dengan lainnya
Imam Malik : 338
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَمِّهِ أَبِي سُهَيْلِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ مَعَ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَفَقَامَتْ الصَّلَاةُ وَأَنَا أُكَلِّمُهُ فِي أَنْ يَفْرِضَ لِي فَلَمْ أَزَلْ أُكَلِّمُهُ وَهُوَ يُسَوِّي الْحَصْبَاءَ بِنَعْلَيْهِ حَتَّى جَاءَهُ رِجَالٌ قَدْ كَانَ وَكَلَهُمْ بِتَسْوِيَةِ الصُّفُوفِ فَأَخْبَرُوهُ أَنَّ الصُّفُوفَ قَدْ اسْتَوَتْ فَقَالَ لِي اسْتَوِ فِي الصَّفِّ ثُمَّ كَبَّرَ
Миңә Мәликтән абзыйынан [Әбү Сөхәйл бин Мәликтән] [атаһынан] һөйләне, тип әйтте; — Мин бер ваҡыт [Усман бин Аффан] менән булдым, иҡәмә әйтелде, ә мин уның менән һөйләшеп ултырғанда, фарыз биреүҙе һораным. Ә мин уның менән һөйләшеп торҙом, ул ике сабатаһы менән ваҡ ташты тигеҙләп йөрөнө. Шуға күрә ҡайһы бер ирҙәр, уларға валды тура итеү бурысы йөкмәтелгән, килеп, валдың тура булыуын әйткәс, ул миңә: “Валды тура ит”, – тине. Шунан һуң тәкбир әйтте.