Imam Malik : 327
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ بِالْهَاجِرَةِ فَوَجَدْتُهُ يُسَبِّحُفَقُمْتُ وَرَاءَهُ فَقَرَّبَنِي حَتَّى جَعَلَنِي حِذَاءَهُ عَنْ يَمِينِهِ فَلَمَّا جَاءَ يَرْفَا تَأَخَّرْتُ فَصَفَفْنَا وَرَاءَهُ
A erenikem seni Malik seni [Ibn Shihab] seni [Ubaidullah] seni [seman we] a apasa; ‘Ua churi [Umar bin Khatthab] non ew pwinin mi fokkun pwichikar, me ua kuna pwe a fori ewe iotekin sunnah. Ua mwitir uta me iotek mwirin, nge mwirin a uweiei ngeni tori ua parallel ngeni won ewe pekin pwung. Nupwen Yarfa a feito ua mwitir niwinsefan, iwe aua fori ew row mwirin i’.