Imam Malik : 327
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ بِالْهَاجِرَةِ فَوَجَدْتُهُ يُسَبِّحُفَقُمْتُ وَرَاءَهُ فَقَرَّبَنِي حَتَّى جَعَلَنِي حِذَاءَهُ عَنْ يَمِينِهِ فَلَمَّا جَاءَ يَرْفَا تَأَخَّرْتُ فَصَفَفْنَا وَرَاءَهُ
Malikengandik [Ibn Shihab]-engandik [Ubaidullah bin Abdullah bin Utbah]-engandik [bere aitarengandik] kontatu zidan, eta honek esan zuen: «Arratsalde oso bero batean [Umar bin Khattab] ezagutu nuen, eta sunnah otoitza egiten aurkitu nuen. Atzean zutitu nintzen otoitz egiteko, baina gero hurbildu egin ninduen, eskuineko aldean berarekin parean egon arte. Yarfa etorri zenean, berehala erretiratu nintzen, eta gero ilara bat osatu genuen haren atzean».