Rasulullah tidak pernah shalat sunnah dhuha sama sekali, karena beliau khawatir bila manusia menjadikan hal yang sunnah menjadi wajib atas mereka

Imam Malik : 324

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْمَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي سُبْحَةَ الضُّحَى قَطُّ وَإِنِّي لَأَسْتَحِبُّهَا وَإِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيَدَعُ الْعَمَلَ وَهُوَ يُحِبُّ أَنْ يَعْمَلَهُ خَشْيَةَ أَنْ يَعْمَلَ بِهِ النَّاسُ فَيُفْرَضَ عَلَيْهِمْ

Od Malika mi bolo rozprávané od [Ibn Šihába] od [Urwah bin Az-Zubair] od [Aiše], manželky Proroka (mier a požehnanie Alaha s ním), že povedala: „Nikdy som nevidela Posla Alaha (mier a požehnanie Alaha s ním) vykonávať sunnetovú modlitbu Dhuha, ale odporučila som to. Posol Alaha (mier a požehnanie Alaha s ním) niekedy opustil praktiku, ktorá sa mu páčila, zo strachu, že ak by v nej ľudia pokračovali, stala by sa pre nich povinnou.“