Imam Malik : 298

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ الْمَكِّيِّ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ عَامِرِ بْنِ وَاثِلَةَ أَنَّ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ أَخْبَرَهُأَنَّهُمْ خَرَجُوا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ تَبُوكَ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجْمَعُ بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ وَالْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ قَالَ فَأَخَّرَ الصَّلَاةَ يَوْمًا ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ جَمِيعًا ثُمَّ دَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ جَمِيعًا ثُمَّ قَالَ إِنَّكُمْ سَتَأْتُونَ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ عَيْنَ تَبُوكَ وَإِنَّكُمْ لَنْ تَأْتُوهَا حَتَّى يَضْحَى النَّهَارُ فَمَنْ جَاءَهَا فَلَا يَمَسَّ مِنْ مَائِهَا شَيْئًا حَتَّى آتِيَ فَجِئْنَاهَا وَقَدْ سَبَقَنَا إِلَيْهَا رَجُلَانِ وَالْعَيْنُ تَبِضُّ بِشَيْءٍ مِنْ مَاءٍ فَسَأَلَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ مَسِسْتُمَا مِنْ مَائِهَا شَيْئًا فَقَالَا نَعَمْ فَسَبَّهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ لَهُمَا مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ ثُمَّ غَرَفُوا بِأَيْدِيهِمْ مِنْ الْعَيْنِ قَلِيلًا قَلِيلًا حَتَّى اجْتَمَعَ فِي شَيْءٍ ثُمَّ غَسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ ثُمَّ أَعَادَهُ فِيهَا فَجَرَتْ الْعَيْنُ بِمَاءٍ كَثِيرٍ فَاسْتَقَى النَّاسُ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُوشِكُ يَا مُعَاذُ إِنْ طَالَتْ بِكَ حَيَاةٌ أَنْ تَرَى مَا هَاهُنَا قَدْ مُلِئَ جِنَانًا

Isinalaysay sa akin mula kay Malik mula kay [Abu Az Zubair Al-Makki] mula kay [Abu Thufail 'Amir bin Watsilah] na [ibinalita ni Mu'adz bin Jabal] sa kanya, Na ang mga kasama ay sumama sa Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam noong Labanan sa Tabuk. Pinagsama ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ang mga panalangin sa tanghali, ang mga panalangin sa asr at maghrib at mga panalangin sa gabi." Sinabi ni Uthman bin 'Affan; "Isang araw ay tinapos niya ang kanyang mga panalangin, pagkatapos ay lumabas siya at pinagsama ang mga panalangin sa tanghali at mga panalangin sa asr, pagkatapos ay umuwi siya at lumabas muli upang magsagawa ng mga panalangin sa maghrib at gabi nang maramihan. Pagkatapos ay sinabi niya: "Bukas ay mararating ninyo ang mga bukal ng Tabuk, kung loloobin ng Diyos. Hindi kayo makakarating doon hangga't hindi sumisikat ang araw. At sinumang nakarating doon, huwag hawakan ang tubig hanggang sa ako ay dumating." Pagdating namin doon, lumabas na nauna na sa amin ang dalawang lalaki. Gayunpaman, ang bukal ay nagpakawala lamang ng kaunting tubig, sa wakas ay tinanong ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ang dalawa sa kanila: "Nahawakan na ba ninyo ang tubig na ito?" pareho silang sumagot, "Oo." Pinuna ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ang dalawa at sinabi sa kanila nang may matinding galit. Unti-unti nila itong kinukuha hanggang sa maipon. Pagkatapos ay hinugasan ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ang kanyang mukha at mga kamay gamit ang tubig na iyon. Pagkatapos ay ibinalik niya ang tubig sa bukal, hanggang sa umagos ito nang sagana, pagkatapos ay uminom ang mga tao mula rito. Sinabi ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: "O Muadz, kung mabubuhay ka nang matagal ay tiyak na makikita mo na dito at doon ay lilitaw ang mga puno (na magiging mga hardin)."