Imam Bukhari : 3527
حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَلَمَّا كَانَ يَوْمُ أُحُدٍ انْهَزَمَ النَّاسُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو طَلْحَةَ بَيْنَ يَدَيْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُجَوِّبٌ بِهِ عَلَيْهِ بِحَجَفَةٍ لَهُ وَكَانَ أَبُو طَلْحَةَ رَجُلًا رَامِيًا شَدِيدَ الْقِدِّ يَكْسِرُ يَوْمَئِذٍ قَوْسَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا وَكَانَ الرَّجُلُ يَمُرُّ مَعَهُ الْجَعْبَةُ مِنْ النَّبْلِ فَيَقُولُ انْشُرْهَا لِأَبِي طَلْحَةَ فَأَشْرَفَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْظُرُ إِلَى الْقَوْمِ فَيَقُولُ أَبُو طَلْحَةَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي لَا تُشْرِفْ يُصِيبُكَ سَهْمٌ مِنْ سِهَامِ الْقَوْمِ نَحْرِي دُونَ نَحْرِكَ وَلَقَدْ رَأَيْتُ عَائِشَةَ بِنْتَ أَبِي بَكْرٍ وَأُمَّ سُلَيْمٍ وَإِنَّهُمَا لَمُشَمِّرَتَانِ أَرَى خَدَمَ سُوقِهِمَا تُنْقِزَانِ الْقِرَبَ عَلَى مُتُونِهِمَا تُفْرِغَانِهِ فِي أَفْوَاهِ الْقَوْمِ ثُمَّ تَرْجِعَانِ فَتَمْلَآَنِهَا ثُمَّ تَجِيئَانِ فَتُفْرِغَانِهِ فِي أَفْوَاهِ الْقَوْمِ وَلَقَدْ وَقَعَ السَّيْفُ مِنْ يَدَيْ أَبِي طَلْحَةَ إِمَّا مَرَّتَيْنِ وَإِمَّا ثَلَاثًا
আমাক কৈছে [আবু মামৰে] আমাক কৈছে [আব্দুল ৱাৰিটছে] আমাক [আব্দুল আজিজ] [আনাছ ৰাদলিয়াল্লাহ আনহু]ৰ পৰা কৈছে; উহুদৰ যুদ্ধৰ সময়ত জনসাধাৰণ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা পলায়ন কৰাৰ বিপৰীতে আবু তালহা ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰত ঢালেৰে ৰক্ষা কৰিবলৈ তেওঁৰ ওচৰত থাকিল। আবু তালহাহ আছিল এজন ধনুৰ্বিদ বিশেষজ্ঞ যিয়ে লক্ষ্যত আঘাত কৰিলে পোনে পোনে ছালৰ মাজেৰে গৈছিল। সেই যুদ্ধত তেওঁৰ লক্ষ্য কিমান কঠিন আছিল তাৰ বাবেই তেওঁ দুটা বা তিনিটা কাঁড় ভাঙি পেলাইছিল। এজন মানুহে কাঁড়ৰ হোলষ্টাৰ লৈ তেওঁৰ সন্মুখৰ পৰা পাৰ হৈ ক’লে; 'এইটো আবু তালহাক দিয়ক'। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে শত্ৰুৰ উপস্থিতি চাবলৈ মূৰ তুলিলে, তাৰ পিছত আবু তালহাহে ক’লে; ‘হে আল্লাহৰ নবী, মুক্তিপণ হিচাপে মোৰ পিতৃ আৰু মাৰ স্বাৰ্থত মূৰটো দাঙিব নালাগে কাৰণ এনেকুৱা হ’ব পাৰে যে শত্ৰুৰ কাঁড়ে আপোনাক আঘাত কৰিব। মাত্ৰ মোক বাজি হিচাপে। সঁচাকৈয়ে মই দেখিলোঁ আইছিয়া বিন্ত আবু বকৰ আৰু উম্ম চুলাইম, দুয়োজনে নিজৰ কাপোৰ গোৰোহালৈকে ওপৰলৈ তুলি লৈছিল যাতে তেওঁলোকৰ পোৱালিৰ গহনাবোৰ দেখা যায়। দুয়োজনে আহতসকলৰ মুখত পান কৰিবলৈ পানীৰ জগ কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিছিল। ইফালে শত্ৰুৰ তৰোৱালে আবু তালহাহৰ শৰীৰত দুই-তিনিবাৰ আঘাত কৰিছিল।