Imam Malik : 275

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَفِيفٍ السَّهْمِيِّ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي أَسَدٍ أَنَّهُ سَأَلَ أَبَا أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيَّفَقَالَ إِنِّي أُصَلِّي فِي بَيْتِي ثُمَّ آتِ الْمَسْجِدَ فَأَجِدُ الْإِمَامَ يُصَلِّي أَفَأُصَلِّي مَعَهُ فَقَالَ أَبُو أَيُّوبَ نَعَمْ فَصَلِّ مَعَهُ فَإِنَّ مَنْ صَنَعَ ذَلِكَ فَإِنَّ لَهُ سَهْمَ جَمْعٍ أَوْ مِثْلَ سَهْمِ جَمْعٍ

Fe'i hadroddwyd i mi gan Malik o [Afif As-Sahmi] gan [ddyn o Bani Asad] a ofynnodd i [Abu Ayub Al Ansari], 'Gweddïais yn fy nhŷ, yna es i'r mosg a chefais yr imam yn gweddïo. Felly a ddylwn i weddïo gydag ef eto?' Atebodd Abu Ayub; 'Ie, gweddïwch gydag ef. Pwy bynnag a wnaiff hynny fydd yn cael gwobr y gynulleidfa, neu wobr debyg i wobr y gynulleidfa.'