Imam Malik : 275
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَفِيفٍ السَّهْمِيِّ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي أَسَدٍ أَنَّهُ سَأَلَ أَبَا أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيَّفَقَالَ إِنِّي أُصَلِّي فِي بَيْتِي ثُمَّ آتِ الْمَسْجِدَ فَأَجِدُ الْإِمَامَ يُصَلِّي أَفَأُصَلِّي مَعَهُ فَقَالَ أَبُو أَيُّوبَ نَعَمْ فَصَلِّ مَعَهُ فَإِنَّ مَنْ صَنَعَ ذَلِكَ فَإِنَّ لَهُ سَهْمَ جَمْعٍ أَوْ مِثْلَ سَهْمِ جَمْعٍ
Malikek [Afif As-Sahmik] [Bani Asadek] esan zidan [Abu Ayub Al Ansari] galdetu zionean: «Nire etxean otoitz egin nuen, gero meskitara joan nintzen eta imana otoitz egiten aurkitu nuen. Beraz, berriro harekin otoitz egin beharko nuke?». Abu Ayubek erantzun zuen: «Bai, otoitz egin harekin. Hori egiten duenak kongregazioaren saria jasoko du, edo kongregazioaren sari antzekoa».