Imam Malik : 207

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ أَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِكَانَ يُصَلِّي فِي حَائِطٍ لَهُ بِالْقُفِّ وَادٍ مِنْ أَوْدِيَةِ الْمَدِينَةِ فِي زَمَانِ الثَّمَرِ وَالنَّخْلُ قَدْ ذُلِّلَتْ فَهِيَ مُطَوَّقَةٌ بِثَمَرِهَا فَنَظَرَ إِلَيْهَا فَأَعْجَبَهُ مَا رَأَى مِنْ ثَمَرِهَا ثُمَّ رَجَعَ إِلَى صَلَاتِهِ فَإِذَا هُوَ لَا يَدْرِي كَمْ صَلَّى فَقَالَ لَقَدْ أَصَابَتْنِي فِي مَالِي هَذَا فِتْنَةٌ فَجَاءَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ خَلِيفَةٌ فَذَكَرَ لَهُ ذَلِكَ وَقَالَ هُوَ صَدَقَةٌ فَاجْعَلْهُ فِي سُبُلِ الْخَيْرِ فَبَاعَهُ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ بِخَمْسِينَ أَلْفًا فَسُمِّيَ ذَلِكَ الْمَالُ الْخَمْسِينَ

Дида [ГӀабдуллагь бин Абубакаридасан] Маликидасан бицана, хурмаялъул заманалда Аль-Къуфалда - Мадинаялъул кӀкӀалахъ - жиндирго ахикь как балев вукӀанин ансаразул чи, жиндир пихъ рижун, хасалихълъиялъе мустахӀикъаб букӀанин. Гьев чи хӀайранлъизегӀан хурмабазухъ валагьана, цинги какде тӀадчӀей гьабиялде тӀадвуссун вуго, амма чан ракагӀат барабали лъаларого лъугьана?» Цинги гьес абуна: «ХӀакъикъаталдаги дир бечелъиялдалъун дие балагь ккана, гьеб бугьтан бугин», - ян. Гьеб мехалда гьев чи дандчӀвана доб мехалъ халифлъун вукӀарав [ГӀусман бин Аффангун]. Гьес дида бицана гьелъул хӀакъалъулъ, гьес абуна: «Дица ах садакъаде кьуна, гьединлъидал хӀалтӀизабе гьеб ритӀухълъиялъул нухда», - ян. ГӀусман бин Аффаница гьеб бичун букӀана къоло щуазарго гъурщиде, гьединлъидал гьеб мулкалда цӀар лъуна Аль хамсин - щуазарго - '.