Imam Malik : 186

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ صَدَقَةَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ حَكِيمٍ أَنَّهُ رَأَى عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَيَرْجِعُ فِي سَجْدَتَيْنِ فِي الصَّلَاةِ عَلَى صُدُورِ قَدَمَيْهِ فَلَمَّا انْصَرَفَ ذَكَرَ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ إِنَّهَا لَيْسَتْ سُنَّةَ الصَّلَاةِ وَإِنَّمَا أَفْعَلُ هَذَا مِنْ أَجْلِ أَنِّي أَشْتَكِي

მალიკმა მითხრა [შადაკაჰ ბინ იასარიდან] [ალ მუღირაჰ ბინ ჰაკიმიდან], რომ ხედავდა [აბდულა ბინ უმარის] ფეხზე დგომას ყოველ ჯერზე, როცა თავი ასწია პროვოცირებისგან. როდესაც დასრულდა, ვიღაცამ ჰკითხა ამის შესახებ. მან უპასუხა; "ფაქტობრივად, ლოცვა არ არის სუნა, მე ეს იმიტომ გავაკეთე, რომ ფეხები მტკივა."