Imam Malik : 186

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ صَدَقَةَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ حَكِيمٍ أَنَّهُ رَأَى عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَيَرْجِعُ فِي سَجْدَتَيْنِ فِي الصَّلَاةِ عَلَى صُدُورِ قَدَمَيْهِ فَلَمَّا انْصَرَفَ ذَكَرَ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ إِنَّهَا لَيْسَتْ سُنَّةَ الصَّلَاةِ وَإِنَّمَا أَفْعَلُ هَذَا مِنْ أَجْلِ أَنِّي أَشْتَكِي

مالک از [شداقه بن یسار] از [المغیره بن حکیم] به من گفت که او [عبدالله بن عمر] را میدید که هر زمانیکه سر خود را از سجده بالا میکرد خود را روی کف پاهایش تکیه میداد. زمانیکه این تمام شد، کسی در مورد اش پرسید. او پاسخ داد؛ 'به راستی که در نماز سنت نیست. من این کار را انجام دادم بخاطریکه پاهایم درد میکرد.