Imam Bukhari : 3516

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يَعْقُوبَ حَدَّثَنَا ابْنُ الْغَسِيلِ سَمِعْتُ عِكْرِمَةَ يَقُولُ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يَقُولُخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِ مِلْحَفَةٌ مُتَعَطِّفًا بِهَا عَلَى مَنْكِبَيْهِ وَعَلَيْهِ عِصَابَةٌ دَسْمَاءُ حَتَّى جَلَسَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ أَيُّهَا النَّاسُ فَإِنَّ النَّاسَ يَكْثُرُونَ وَتَقِلُّ الْأَنْصَارُ حَتَّى يَكُونُوا كَالْمِلْحِ فِي الطَّعَامِ فَمَنْ وَلِيَ مِنْكُمْ أَمْرًا يَضُرُّ فِيهِ أَحَدًا أَوْ يَنْفَعُهُ فَلْيَقْبَلْ مِنْ مُحْسِنِهِمْ وَيَتَجَاوَزْ عَنْ مُسِيئِهِمْ

আমাক কৈছে [আহমদ বিন ইয়াকুব] আমাক কৈছে [ইবনু আল গাচিল] মই [‘ইক্ৰিমাহ] কোৱা শুনিছো, মই [ইবনু আব্বাছ ৰাদলিয়াল্লাহ আনহুমা] কোৱা শুনিছো; এদিন ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কম্বল/স্কাৰ্ফ পিন্ধি ওলাই আহিল যিটো তেওঁ কান্ধৰ ওপৰত ৰাখি ক’লা মূৰৰ বেণ্ডেৰে মূৰটো বান্ধি দিলে আৰু তাৰ পিছত মঞ্চত বহিল। আল্লাহৰ প্ৰশংসা আৰু তেওঁক পবিত্ৰ কৰাৰ পিছত তেওঁ ক’লে, ‘হে মানুহ, মহিমামণ্ডিত অতিথিসকল, মানুহৰ সংখ্যা বাঢ়ি গৈ থাকে আনহাতে আনছাৰসকল কম হৈ পৰে যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকৰ অস্তিত্ব খাদ্যত নিমখৰ উপস্থিতিৰ দৰে নহয়। গতিকে তোমালোকৰ মাজৰ যিয়ে উম্মাহৰ কাম-কাজত কিবা এটা যত্ন লয় আৰু কাৰোবাৰ ক্ষতি বা কাৰোবাৰ উপকাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হয়, তেতিয়া তেওঁলোকৰ ভাল মানুহ - আনছাৰ - গ্ৰহণ কৰা, আৰু তেওঁলোকৰ মাজৰ পৰা অন্যায় কৰা লোকক ক্ষমা কৰা'।