Imam Bukhari : 3515

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى أَبُو عَلِيٍّ حَدَّثَنَا شَاذَانُ أَخُو عَبْدَانَ حَدَّثَنَا أَبِي أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ بْنُ الْحَجَّاجِ عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُمَرَّ أَبُو بَكْرٍ وَالْعَبَّاسُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا بِمَجْلِسٍ مِنْ مَجَالِسِ الْأَنْصَارِ وَهُمْ يَبْكُونَ فَقَالَ مَا يُبْكِيكُمْ قَالُوا ذَكَرْنَا مَجْلِسَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنَّا فَدَخَلَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ بِذَلِكَ قَالَ فَخَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ عَصَبَ عَلَى رَأْسِهِ حَاشِيَةَ بُرْدٍ قَالَ فَصَعِدَ الْمِنْبَرَ وَلَمْ يَصْعَدْهُ بَعْدَ ذَلِكَ الْيَوْمِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أُوصِيكُمْ بِالْأَنْصَارِ فَإِنَّهُمْ كَرِشِي وَعَيْبَتِي وَقَدْ قَضَوْا الَّذِي عَلَيْهِمْ وَبَقِيَ الَّذِي لَهُمْ فَاقْبَلُوا مِنْ مُحْسِنِهِمْ وَتَجَاوَزُوا عَنْ مُسِيئِهِمْ

মোক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন ইয়াহিয়া আবু আলীয়ে] আমাক কৈছে [আব্দানৰ ভাতৃ ছিয়াজানে] আমাক কৈছে [মোৰ পিতৃয়ে] আমাক [ছ্যু’বাহ বিন আল হাজ্জাজ] [হিছ্যাম বিন জাইদ]ৰ পৰা কৈছে, মই [আনাছ বিন মালিক] কোৱা শুনিছো; আবু বকৰ আৰু আল’আব্বাছ ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনন্দৰ সন্মুখৰ পৰা কান্দি কান্দি থকাৰ সময়তে আনছাৰৰ মহলৰ এটাৰ সন্মুখেৰে পাৰ হৈ গ’ল। আবু বকৰে সুধিলে; 'কিহৰ বাবে কান্দিছিলা?'। তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে; 'আমি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ সেই সভাখন মনত পেলাইছো, য'ত আমি এসময়ত অংশগ্ৰহণ কৰিছিলো'। গতিকে আল আব্বাছ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক লগ কৰি এই বিষয়ে ক’লে। কথকজনে ক’লে; গতিকে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে মূৰটো কম্বলত মেৰিয়াই ওলাই আহিল। কথকজনে ক’লে; গতিকে তেওঁ পুলপিটত উঠিল আৰু সেইদিনাৰ পিছত তেওঁ আৰু পুলপিটত বগাই নাথাকিল। তেওঁ আল্লাহৰ প্ৰশংসা কৰিলে আৰু তেওঁক শুদ্ধ কৰিলে তাৰ পিছত ক’লে: ‘মই তোমাক আজ্ঞা দিছো - আনছাৰৰ প্ৰতি দয়া হ’বলৈ। তেওঁলোক মোৰ গোপন ৰক্ষক আৰু মোৰ আত্মবিশ্বাসী। তেওঁলোকৰ ওপৰত যি বাধ্যতামূলক সেয়া তেওঁলোকে পালন কৰিছে আৰু তেওঁলোকৰ অধিকাৰ এতিয়াও তেওঁলোকৰ আছে। গতিকে তেওঁলোকৰ মাজৰ পৰা ভাল মানুহক গ্ৰহণ কৰক আৰু তেওঁলোকৰ মাজৰ পৰা ভুল মানুহক ক্ষমা কৰক'।