Menghormati tamu dalam keadaan kekurangan

Imam Bukhari : 3514

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ عَنْ فُضَيْلِ بْنِ غَزْوَانَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَعَثَ إِلَى نِسَائِهِ فَقُلْنَ مَا مَعَنَا إِلَّا الْمَاءُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ يَضُمُّ أَوْ يُضِيفُ هَذَا فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ أَنَا فَانْطَلَقَ بِهِ إِلَى امْرَأَتِهِ فَقَالَ أَكْرِمِي ضَيْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ مَا عِنْدَنَا إِلَّا قُوتُ صِبْيَانِي فَقَالَ هَيِّئِي طَعَامَكِ وَأَصْبِحِي سِرَاجَكِ وَنَوِّمِي صِبْيَانَكِ إِذَا أَرَادُوا عَشَاءً فَهَيَّأَتْ طَعَامَهَا وَأَصْبَحَتْ سِرَاجَهَا وَنَوَّمَتْ صِبْيَانَهَا ثُمَّ قَامَتْ كَأَنَّهَا تُصْلِحُ سِرَاجَهَا فَأَطْفَأَتْهُ فَجَعَلَا يُرِيَانِهِ أَنَّهُمَا يَأْكُلَانِ فَبَاتَا طَاوِيَيْنِ فَلَمَّا أَصْبَحَ غَدَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ ضَحِكَ اللَّهُ اللَّيْلَةَ أَوْ عَجِبَ مِنْ فَعَالِكُمَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ{ وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ وَمَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولَئِكَ هُمْ الْمُفْلِحُونَ }

Al à contât [Musaddad] al à contât [Abdullah bin Daud] di [Fudlail bin Ghazwan] di [Abu Hazim] di [Abu Hurairah Radliallahu Anhu] che al jere un om che al vignive al Profete e daspò al vignì aes sôs feminis. Lis sôs feminis a disevin; ‘No vin nuie altri che aghe’. Duncje il Rasulullah al disè ae int: “Cui al vûl invidâ o intratignî cheste persone?”. Cussì al disè un om dai Ansar; 'JO'. L’amì di Anshar al le a cjase cul om a sô femine e al disè; “Glorificâ i ospits dal Rasulullah”. La sô femine e disè; ‘No vin nuie altri che un toc di pan par me fi’. L’amì di Ansar al disè; Sirvî il mangjâ daspò spegnî lis lûs e meti il ​​frut a durmî’. Cuant che a jerin daûr a gustâ la cene, la sô femine i servì il mangjâ, daspò e spegnì la lûs e e metè a durmî il frut, daspò e si alçà come se e fos daûr a meti dongje la lampadine, daspò e la spent di gnûf. Il om e la femine a movevin dome la bocje - come se a vessin masticat alc - come se ducj i doi a fossin daûr a mangjâ. Dopo i doi a lerin a stâ a gnot cun fame parcè che no mangjavin la cene. La matine, il om e la femine a si son cjatâts cul Rasulullah. Duncje al disè: ‘Stasera Allah al ridè o al fo maraveât par vie di ce che voi doi o vevis fat’. Duncje Allah al à palesât lis sôs peraulis tal verset 9 di QS al-Hasyr che al vûl dî: -'E a àn dât prioritât a altris personis - i Muhajirin - prin di se stes ancje se a vevin bisugne di ce che ur vevin dât. E cui che si ten de stingjece, chei a son i fortunâts'-.