Imam Bukhari : 3495

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ قَالَ أَبُو الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ أَنَّ الْأَنْصَارَ سَلَكُوا وَادِيًا أَوْ شِعْبًا لَسَلَكْتُ فِي وَادِي الْأَنْصَارِ وَلَوْلَا الْهِجْرَةُ لَكُنْتُ امْرَأً مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ مَا ظَلَمَ بِأَبِي وَأُمِّي آوَوْهُ وَنَصَرُوهُ أَوْ كَلِمَةً أُخْرَى

মোক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন বাছিয়াৰে] আমাক কৈছে [গুণ্ডাৰে] আমাক [ছ্যু’বাহ] [মুহাম্মাদ বিন জিয়াদ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা ৰাধিয়ালাহুআনহু]ৰ পৰা কৈছে, হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম বা আবু আল কাছিম ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে: ‘যদি আনছাৰসকলে এটা উপত্যকা বা এ পাহাৰৰ ফাঁকত, মই নিশ্চিতভাৱে আনছাৰে লোৱা উপত্যকাৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যাম। প্ৰব্ৰজন নহ’লে মই আনছাৰ -সহায়ক-' হৈ পৰিলোহেঁতেন। গতিকে আবু হুৰাইৰা ৰাধিয়ালাহুআনহুৱে ক’লে; 'সি সীমাৰ বাহিৰলৈ যোৱা নাছিল -কথা কোৱাত-।' মোৰ দেউতা আৰু মাৰ স্বাৰ্থত - যিসকল তেওঁৰ মুক্তিপণ আছিল - আনছাৰে সঁচাকৈয়ে তেওঁক ঠাই দিছিল আৰু সহায় কৰিছিল'। বা তেনেকুৱা কিবা এটা।