Imam Bukhari : 3477

حَدَّثَنَا مُوسَى عَنْ أَبِي عَوَانَةَ عَنْ مُغِيرَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَدَخَلْتُ الشَّأْمَ فَصَلَّيْتُ رَكْعَتَيْنِ فَقُلْتُ اللَّهُمَّ يَسِّرْ لِي جَلِيسًا فَرَأَيْتُ شَيْخًا مُقْبِلًا فَلَمَّا دَنَا قُلْتُ أَرْجُو أَنْ يَكُونَ اسْتَجَابَ قَالَ مِنْ أَيْنَ أَنْتَ قُلْتُ مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ قَالَ أَفَلَمْ يَكُنْ فِيكُمْ صَاحِبُ النَّعْلَيْنِ وَالْوِسَادِ وَالْمِطْهَرَةِ أَوَلَمْ يَكُنْ فِيكُمْ الَّذِي أُجِيرَ مِنْ الشَّيْطَانِ أَوَلَمْ يَكُنْ فِيكُمْ صَاحِبُ السِّرِّ الَّذِي لَا يَعْلَمُهُ غَيْرُهُ كَيْفَ قَرَأَ ابْنُ أُمِّ عَبْدٍ{ وَاللَّيْلِ }فَقَرَأْتُ{ وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى }وَالذَّكَرِ وَالْأُنْثَى قَالَ أَقْرَأَنِيهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاهُ إِلَى فِيَّ فَمَا زَالَ هَؤُلَاءِ حَتَّى كَادُوا يَرُدُّونِي

আমাক [মুছাই] [আবু আৱানা]ৰ পৰা [মুগিৰা]ৰ পৰা [ইব্ৰাহিম]ৰ পৰা [আলকামা]ৰ পৰা কৈছে; 'মই এবাৰ ছিৰিয়া দেশ ভ্ৰমণ কৰি তাত দুটা ৰাকাআত নামাজ পঢ়িছিলো আৰু তাৰ পিছত নামাজ পঢ়িছিলো; 'হে আল্লাহ, মোৰ বাবে সৎ বন্ধু বিচাৰি পোৱাটো সহজ কৰি দিয়া'। তেতিয়া দেখিলোঁ [এজন বুঢ়া মানুহ আহি আছে]। যেতিয়া তেওঁ ওচৰত আছিল, মই মনতে ক’লোঁ; 'আশাকৰোঁ এই ব্যক্তিজনে মোৰ প্ৰাৰ্থনাৰ উত্তৰ হ'ব'। বুঢ়াই সুধিলে; 'ক'ৰ পৰা আহিছা?'। মই উত্তৰ দিলোঁ; 'কুফাৰ পৰা'। তেওঁ আকৌ ক’লে; 'তোমালোকৰ লগত চেণ্ডেল এযোৰ বাহক - নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম -, মেট আৰু পাত্ৰৰ মালিক নাই নেকি? -অৰ্থ হ'ল আব্দুল্লাহ বিন মাছুদ ৰাদিয়াল্লাহ আনহু-?। এইটো সঁচা নহয়নে যে আপোনাৰ লগত এনেকুৱা মানুহ আছে যিসকলক আল্লাহে চয়তানৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখিছে, অৰ্থাৎ তেওঁৰ নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ বাক্যৰ দ্বাৰা? তাত আপোনাৰ লগত এনেকুৱা কোনোবা নাইনে যিয়ে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ জীৱনৰ সবিশেষ জানে যিবোৰ তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনোৱে নাজানে?'. তাৰ পাছত পুনৰ সুধিলে; 'উম্ম আবদে আল্লাহৰ বাণী কেনেকৈ পঢ়িলে: -'ৱাল লাইলি'-?। গতিকে মই তেওঁক পঢ়িলোঁ; 'ৱাল লাইলি ইডজায়া যঘছিয়া, ৱান নাহাৰী ইডজা তাজল্লা, ৱাডজ্জাকাৰী ৱাল উনছা'-ৰ' আখৰত হাৰাকত কছৰাহৰ সৈতে' গতিকে ইয়াত আজজ্জাকাৰি নহয় আজজ্জাকাৰি বুলি পঢ়ে--। বুঢ়াই ক’লে; 'সঁচাকৈয়ে হজৰত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে তেওঁৰ মুখৰ পৰা পোনে পোনে মোৰ মুখলৈ পঢ়িছিল আৰু তথাপিও মই আয়াতবোৰ মুখস্থ কৰি ৰাখিছিলো যেতিয়ালৈকে সিহঁতে মোক প্ৰায় ঘূৰাই নিদিলে'।