Keutamaan Umar bin Khaththab
Imam Bukhari : 3407
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الْحَمِيدِ أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ سَعْدٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَاهُ قَالَ ح حَدَّثَنِي عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَاسْتَأْذَنَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعِنْدَهُ نِسْوَةٌ مِنْ قُرَيْشٍ يُكَلِّمْنَهُ وَيَسْتَكْثِرْنَهُ عَالِيَةً أَصْوَاتُهُنَّ عَلَى صَوْتِهِ فَلَمَّا اسْتَأْذَنَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قُمْنَ فَبَادَرْنَ الْحِجَابَ فَأَذِنَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ عُمَرُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَضْحَكُ فَقَالَ عُمَرُ أَضْحَكَ اللَّهُ سِنَّكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَجِبْتُ مِنْ هَؤُلَاءِ اللَّاتِي كُنَّ عِنْدِي فَلَمَّا سَمِعْنَ صَوْتَكَ ابْتَدَرْنَ الْحِجَابَ فَقَالَ عُمَرُ فَأَنْتَ أَحَقُّ أَنْ يَهَبْنَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ عُمَرُ يَا عَدُوَّاتِ أَنْفُسِهِنَّ أَتَهَبْنَنِي وَلَا تَهَبْنَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْنَ نَعَمْ أَنْتَ أَفَظُّ وَأَغْلَظُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِيهًا يَا ابْنَ الْخَطَّابِ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا لَقِيَكَ الشَّيْطَانُ سَالِكًا فَجًّا قَطُّ إِلَّا سَلَكَ فَجًّا غَيْرَ فَجِّكَ
Na faamatala mai ia i matou [Ali bin Abdullah] na fai mai [Iakobo bin Ibrahim]; na faamatala mai ia te a’u [lo’u tama] mai ia [Salih] mai ia [Ibn Shihab] na [Abdul Hamid] na ta’u atu e [Muhammad bin Sa’ad] ia te ia na fai mai [lona tama]. Ma na faamatala mai foi ia te a’u [Abdul Aziz bin Abdullah] na ta’u mai e [Ibrahim bin Sa’ad] ia i matou [Ibrahim bin Sa’ad] mai ia [Salih] mai ia [Ibn Shihab] mai ia [Abdul Hamid bin 'Abdur Rahman bin Zaid] mai ia [Muhammad bin Sa’ad bin Abu Waqqash] mai ia [lona tama] na fai mai; Na talosaga Umar mo se faatagaga e ulufale atu i le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) a o talanoa nisi o tamaitai Quraysh ma ia ma latou talanoa mo se taimi umi seia oo ina sili atu le leotele o latou leo nai lo o ia. Ina ua faalogo Umar ia te ia o talosaga mo se faatagaga, na tutu ai tamaitai ma o atu e lafi i tua o se ie puipui. Na faatagaina e le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah). Ona ulufale atu lea o Umar ma sa ata le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah). Fai mai Umar; 'Ia faia pea e Allah ou nifo ia ata, le Avefeau a Allah'. Fai mai a ia; 'Sa ou ofo i tamaitai sa faatasi ma a'u. Ina ua latou faalogo i lou leo, sa latou aloese loa mai ia te oe ma sulufai i tua o le veli'. Fai mai Umar; 'O oe, le Avefeau a Allah, e tatau ona avea oe ma tagata e sili ona tatau ona faaaloalo i ai'. Ona fai atu lea o Umar; 'O outou tamaitai o fili ia te outou lava, aisea ua outou maasiasi ai - fefefe - ia te a'u ae le maasiasi i le Avefeau a Allah, ia faamanuia atu Allah ia te ia ma ia foai atu ia te ia le filemu?'. Na tali atu tamaitai; 'Ioe, aua ua sili atu lo outou sauā ma le loto maaa nai lo le Avefeau a Allah, ia faamanuia atu Allah ia te ia ma ia foai atu ia te ia le filemu'. Ona fai atu lea o le Avefeau a Allah, ia faamanuia atu Allah ia te ia ma ia foai atu ia te ia le filemu; 'E ala i Lē o loo i lona Aao lo'u agaga, e leai se tiapolo e tasi e fetaiai ma outou i se ala ae o le a ia sailia se isi ala nai lo le ala o loo outou aveina'.