Imam Bukhari : 3373

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْخَيْلُ لِثَلَاثَةٍ لِرَجُلٍ أَجْرٌ وَلِرَجُلٍ سِتْرٌ وَعَلَى رَجُلٍ وِزْرٌ فَأَمَّا الَّذِي لَهُ أَجْرٌ فَرَجُلٌ رَبَطَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَأَطَالَ لَهَا فِي مَرْجٍ أَوْ رَوْضَةٍ وَمَا أَصَابَتْ فِي طِيَلِهَا مِنْ الْمَرْجِ أَوْ الرَّوْضَةِ كَانَتْ لَهُ حَسَنَاتٍ وَلَوْ أَنَّهَا قَطَعَتْ طِيَلَهَا فَاسْتَنَّتْ شَرَفًا أَوْ شَرَفَيْنِ كَانَتْ أَرْوَاثُهَا حَسَنَاتٍ لَهُ وَلَوْ أَنَّهَا مَرَّتْ بِنَهَرٍ فَشَرِبَتْ وَلَمْ يُرِدْ أَنْ يَسْقِيَهَا كَانَ ذَلِكَ لَهُ حَسَنَاتٍ وَرَجُلٌ رَبَطَهَا تَغَنِّيًا وَسِتْرًا وَتَعَفُّفًا وَلَمْ يَنْسَ حَقَّ اللَّهِ فِي رِقَابِهَا وَظُهُورِهَا فَهِيَ لَهُ كَذَلِكَ سِتْرٌ وَرَجُلٌ رَبَطَهَا فَخْرًا وَرِيَاءً وَنِوَاءً لِأَهْلِ الْإِسْلَامِ فَهِيَ وِزْرٌ وَسُئِلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْحُمُرِ فَقَالَ مَا أُنْزِلَ عَلَيَّ فِيهَا إِلَّا هَذِهِ الْآيَةُ الْجَامِعَةُ الْفَاذَّةُ{ فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ }

আমাক [আব্দুল্লাহ বিন মছলামে] [মালিক]ৰ পৰা [জাইদ বিন আছলাম]ৰ পৰা [আবু শ্বালীহ আছ-ছাম্মান]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা ৰাদলিয়াল্লাহ আনহু]ৰ পৰা নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে যিয়ে কৈছে: ঘোঁৰা তিনি প্ৰকাৰৰ। অৰ্থাৎ কাৰোবাৰ বাবে পুৰস্কাৰ কঢ়িয়াই অনা কিছুমান আছে, ৰক্ষক আৰু পাপ কঢ়িয়াই অনাও আছে। ঘোঁৰাৰ পৰা পুৰস্কাৰ পোৱাজনৰ কথা ক’বলৈ গ’লে, তেওঁৱেই নিজৰ ঘোঁৰাটোক আল্লাহৰ বাটত ব্যৱহাৰ কৰে, তেওঁ সেউজীয়া পথাৰ বা ঘাঁহনিত ঘোঁৰাটোৰ যত্ন লয় আৰু যত্ন লয়, প্ৰতিবাৰেই ৰছীডালে গছ-গছনি বা ঘাঁহ স্পৰ্শ কৰিলেই তেওঁৰ বাবে হাছানাহ- ভালপোৱা - হিচাপে গণ্য হয়, আৰু যদি ৰছীডাল ভাঙি ঘোঁৰাটো পলাই গৈ এটা বা দুটা পাহাৰ বগাই যায় তেন্তে চিন আৰু তেওঁ ভৰি দিয়া বস্তুবোৰ ভাল হৈ পৰে তেওঁৰ বাবে, আৰু যদি ঘোঁৰাটোৱে কোনো নদীৰ মাজেৰে পাৰ হৈ নদীৰ পানী খায় আৰু তেওঁ ইয়াক পানী দিবলৈ নিবিচাৰে, তেন্তে তেওঁৰ বাবে সেয়া হাছানা আৰু সেয়াই তেওঁৰ পুৰস্কাৰ। দ্বিতীয়তে, যি ব্যক্তিয়ে নিজৰ ঘোঁৰাটো উপাৰ্জন, জীৱনৰ সমাধান আৰু নিজৰ ব্যক্তিগত সন্মান বজাই ৰাখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে কিন্তু ঘোঁৰাৰ ভৰি আৰু পিঠিৰ ওপৰত আল্লাহৰ অধিকাৰ পাহৰি নাযায়, তেতিয়া ঘোঁৰা তেওঁৰ বাবে ৰক্ষক হৈ পৰে। আৰু তৃতীয়তে, যিজন ব্যক্তিয়ে নিজৰ ঘোঁৰাটোক অহংকাৰৰ উৎস হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে, ইছলামিক উম্মাহৰ বিৰুদ্ধে শত্ৰুতাৰ বাবে আৰু শত্ৰুতাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰে তেওঁৰ বাবে পাপ কৰিব’। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক গাধৰ বিষয়ে সোধা হ’ল আৰু তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘আল্লাহৰ বাণীৰ বাহিৰে মোৰ ওচৰত এই বিষয়ে কোনো ওৱাহ অৱতীৰ্ণ হোৱা নাছিল য’ত বহুত উপকাৰ আছে’, অৰ্থাৎ QS। আল জালজালাহ ৭ আৰু ৮ পদ -যাৰ অৰ্থ-: -'যি কোনোৱে সৰিয়হৰ গুটিৰ দৰে গধুৰ ভাল কাম কৰে, তেওঁ নিশ্চয় -পুৰস্কাৰ দেখিব।' আৰু যিয়ে সৰিয়হৰ ওজনৰ সমান অপৰাধ কৰে, তেওঁ নিশ্চয় তেওঁৰ পুৰস্কাৰ দেখিব।