Saat Bai'atur Ridlwan pada peristiwa hudaibiyyah kami berjumlah seribu empat ratus orang

Imam Bukhari : 3312

حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ الْبَرَاءِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكُنَّا يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ أَرْبَعَ عَشْرَةَ مِائَةً وَالْحُدَيْبِيَةُ بِئْرٌ فَنَزَحْنَاهَا حَتَّى لَمْ نَتْرُكْ فِيهَا قَطْرَةً فَجَلَسَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى شَفِيرِ الْبِئْرِ فَدَعَا بِمَاءٍ فَمَضْمَضَ وَمَجَّ فِي الْبِئْرِ فَمَكَثْنَا غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ اسْتَقَيْنَا حَتَّى رَوِينَا وَرَوَتْ أَوْ صَدَرَتْ رَكَائِبُنَا

اسان کي [مالڪ بن اسماعيل] ٻڌايو آهي ته اسان کي [اسرائيل] ابو اسحاق کان [البراء رضي الله عنه] ٻڌايو آهي ته: 'حديبيه جي واقعي وقت اسان چوڏهن سؤ ماڻهو هئا، جڏهن ته حديبيه ۾ هڪ کوهه هو، اسان پاڻي پيتو جيستائين هڪ ڦڙو به نه بچيو'. پوءِ نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم کوهه جي ڪناري تي ويٺا ۽ پاڻي لاءِ دعا گهري. پاڻ پنهنجو وات ڀرائي ۽ پوءِ ان کي کوهه ۾ الٽي ڪري ڇڏيو. جڏهن اسان هڪ لمحي لاءِ خاموش رهياسين، آخرڪار اسان پاڻي پي سگهياسين جيستائين اسان مطمئن نه ٿياسين ۽ اسان جا سوار جانورن جيترو ٿي سگهي پيتا.'