Imam Bukhari : 3237
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ إِسْمَاعِيلَ عَنْ قَيْسٍ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مِنْ هَا هُنَا جَاءَتْ الْفِتَنُ نَحْوَ الْمَشْرِقِ وَالْجَفَاءُ وَغِلَظُ الْقُلُوبِ فِي الْفَدَّادِينَ أَهْلِ الْوَبَرِ عِنْدَ أُصُولِ أَذْنَابِ الْإِبِلِ وَالْبَقَرِ فِي رَبِيعَةَ وَمُضَرَ
مارا گشتگ [علی بن عبداللہ] ءَ مارا [سفیان] ءَ چہ [اسماعیل] ءَ چہ [قیس] ءَ چہ [ابومسعود] ءَ گشتگ کہ آئی ءَ چہ پیغمبر صلى الله عليه وسلم ءَ رستگ ات کہ آئی ءَ گشتگ ات کہ چہ ہمے نیمگ ءَ تہمت پیداک بیت، بزاں مشرق۔ ءُ ھما مردمانی تہ ءَ ھراب ءُ سختیں عادت ھست کہ آ شتر یا شپانک ءِ رھشونی ءَ کن اَنت ءُ وتیگ کن اَنت، بزاں ھما مردم کہ دوریں دمگاں نندگ ءَ دوست دار اَنت، بزاں ھما مردم کہ ربیعت ءُ مدلار ءِ ٹک ءَ شتر ءُ گاو ءِ دم ءِ پُشت ءَ رند ءَ کپگ ءَ دوست دار اَنت۔