Bayi yang dapat berbicara dalam buaian (Kisah Juraij ahli ibadah, Isa bin Maryam, dan bayi penggendong)

Imam Bukhari : 3181

حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَمْ يَتَكَلَّمْ فِي الْمَهْدِ إِلَّا ثَلَاثَةٌ عِيسَى وَكَانَ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ جُرَيْجٌ كَانَ يُصَلِّي جَاءَتْهُ أُمُّهُ فَدَعَتْهُ فَقَالَ أُجِيبُهَا أَوْ أُصَلِّي فَقَالَتْ اللَّهُمَّ لَا تُمِتْهُ حَتَّى تُرِيَهُ وُجُوهَ الْمُومِسَاتِ وَكَانَ جُرَيْجٌ فِي صَوْمَعَتِهِ فَتَعَرَّضَتْ لَهُ امْرَأَةٌ وَكَلَّمَتْهُ فَأَبَى فَأَتَتْ رَاعِيًا فَأَمْكَنَتْهُ مِنْ نَفْسِهَا فَوَلَدَتْ غُلَامًا فَقَالَتْ مِنْ جُرَيْجٍ فَأَتَوْهُ فَكَسَرُوا صَوْمَعَتَهُ وَأَنْزَلُوهُ وَسَبُّوهُ فَتَوَضَّأَ وَصَلَّى ثُمَّ أَتَى الْغُلَامَ فَقَالَ مَنْ أَبُوكَ يَا غُلَامُ قَالَ الرَّاعِي قَالُوا نَبْنِي صَوْمَعَتَكَ مِنْ ذَهَبٍ قَالَ لَا إِلَّا مِنْ طِينٍ وَكَانَتْ امْرَأَةٌ تُرْضِعُ ابْنًا لَهَا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ فَمَرَّ بِهَا رَجُلٌ رَاكِبٌ ذُو شَارَةٍ فَقَالَتْ اللَّهُمَّ اجْعَلْ ابْنِي مِثْلَهُ فَتَرَكَ ثَدْيَهَا وَأَقْبَلَ عَلَى الرَّاكِبِ فَقَالَ اللَّهُمَّ لَا تَجْعَلْنِي مِثْلَهُ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى ثَدْيِهَا يَمَصُّهُ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمَصُّ إِصْبَعَهُ ثُمَّ مُرَّ بِأَمَةٍ فَقَالَتْ اللَّهُمَّ لَا تَجْعَلْ ابْنِي مِثْلَ هَذِهِ فَتَرَكَ ثَدْيَهَا فَقَالَ اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِثْلَهَا فَقَالَتْ لِمَ ذَاكَ فَقَالَ الرَّاكِبُ جَبَّارٌ مِنْ الْجَبَابِرَةِ وَهَذِهِ الْأَمَةُ يَقُولُونَ سَرَقْتِ زَنَيْتِ وَلَمْ تَفْعَلْ

Al à contât [Musulman bin Ibrahim] al à contât [Jarir bin Hazim] di [Mohammad bin Sirin] di [Abu Hurairah Radliallahu Anhu] dal Profete al à dit: ‘Nissun beç al pues fevelâ intant che al è ancjemò inte cusse fûr che trê. -Il prin- Profete 'Isa Alaihis al salût. -Secont-, une volte al jere un om Bani Isra’il, che si clamave Juraij, cuant che al jere daûr a preâ sô mari e vignì a clamâlu, ma l’om al jere reticent a rispuindi. Al si disè: ‘O compli la clamade o o continui a preâ?’. Ae fin sô mari e disè: ‘O Allah, no metilu a muart se no tu lis mostris une femine adultere’. Un dì Juraij al jere tal so munistîr e une femine e rivà e i ufrì une conversazion ma Juraij al refudà. Dopo la femine e rivà a un pastôr e cheste femine e rivà a sedusi il pastôr fin che e parturì un frut. La femine e disè alore; “Chest al è il fi di Juraij”. Duncje la int e rivà a Juraij e e distruzè il so munistîr e lu obleà a jessî fûr e lu maledì. Po dopo Juraij al fasè l’abluzion e al preà. Dopo di chê al le al beç e al domandà: ‘Cui al è to pari, frut?’. Il beç al rispuindè: ‘Un pastôr’. La int e diseve: ‘O fasarìn sù il to munistîr di aur’. Juraij al disè: ‘No, dome par tiere’. E -in tierç lûc-, e jere une femine dal Bani Isra’il che, intant che e jere daûr a dâ il lat al so beç, e viodè un om biel e svelts che al passave sul so cjaval denant de femine. La femine e disè; ‘O Allah, fâ di me fi come chel zovin’. Cussì il beç al lassà lâ in mût spontani il tetar di sô mari e al cjalà l’om biel e al disè; ‘O Allah, no fâmi come lui’. Po dopo al tornà a suçâ i tets di sô mari. Abu Hurairah Radliallahu Anhu al à dit; “Al è come se o ves viodût il Profete suçâ il dêt.” Alore e passà une sclave femine, e disè sô mari; ‘O Allah, no fâs come lui il me frut’. Cussì il beç al lassà fûr di gnûf il tetar di sô mari e al disè; O Allah, fâmi come jê - chê sclave feminine -. Sô mari e domandà: ‘Parcè disès cussì?’. Il beç al rispuindè: ‘Di fat il zovin cavalier al jere in realtât une des personis crudis - un ditadôr - intant che cheste femine sclave, la int lu acusave disint; tu robis, tu cometis adulteri’, ancje se lui no lu à mai fat’.