Kejadian dibelahnya dada Rasulullah: Jibril membelah dadaku, mencucinya dengan air zamzam, lalu mengisinya dengan hikmah dan iman

Imam Bukhari : 3094

حَدَّثَنَا عَبْدَانُ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنْ الزُّهْرِيِّ ح حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ قَالَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ كَانَ أَبُو ذَرٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُحَدِّثُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فُرِجَ سَقْفُ بَيْتِي وَأَنَا بِمَكَّةَ فَنَزَلَ جِبْرِيلُ فَفَرَجَ صَدْرِي ثُمَّ غَسَلَهُ بِمَاءِ زَمْزَمَ ثُمَّ جَاءَ بِطَسْتٍ مِنْ ذَهَبٍ مُمْتَلِئٍ حِكْمَةً وَإِيمَانًا فَأَفْرَغَهَا فِي صَدْرِي ثُمَّ أَطْبَقَهُ ثُمَّ أَخَذَ بِيَدِي فَعَرَجَ بِي إِلَى السَّمَاءِ فَلَمَّا جَاءَ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا قَالَ جِبْرِيلُ لِخَازِنِ السَّمَاءِ افْتَحْ قَالَ مَنْ هَذَا قَالَ هَذَا جِبْرِيلُ قَالَ مَعَكَ أَحَدٌ قَالَ مَعِي مُحَمَّدٌ قَالَ أُرْسِلَ إِلَيْهِ قَالَ نَعَمْ فَافْتَحْ فَلَمَّا عَلَوْنَا السَّمَاءَ الدُّنْيَا إِذَا رَجُلٌ عَنْ يَمِينِهِ أَسْوِدَةٌ وَعَنْ يَسَارِهِ أَسْوِدَةٌ فَإِذَا نَظَرَ قِبَلَ يَمِينِهِ ضَحِكَ وَإِذَا نَظَرَ قِبَلَ شِمَالِهِ بَكَى فَقَالَ مَرْحَبًا بِالنَّبِيِّ الصَّالِحِ وَالِابْنِ الصَّالِحِ قُلْتُ مَنْ هَذَا يَا جِبْرِيلُ قَالَ هَذَا آدَمُ وَهَذِهِ الْأَسْوِدَةُ عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ نَسَمُ بَنِيهِ فَأَهْلُ الْيَمِينِ مِنْهُمْ أَهْلُ الْجَنَّةِ وَالْأَسْوِدَةُ الَّتِي عَنْ شِمَالِهِ أَهْلُ النَّارِ فَإِذَا نَظَرَ قِبَلَ يَمِينِهِ ضَحِكَ وَإِذَا نَظَرَ قِبَلَ شِمَالِهِ بَكَى ثُمَّ عَرَجَ بِي جِبْرِيلُ حَتَّى أَتَى السَّمَاءَ الثَّانِيَةَ فَقَالَ لِخَازِنِهَا افْتَحْ فَقَالَ لَهُ خَازِنُهَا مِثْلَ مَا قَالَ الْأَوَّلُ فَفَتَحَ قَالَ أَنَسٌ فَذَكَرَ أَنَّهُ وَجَدَ فِي السَّمَوَاتِ إِدْرِيسَ وَمُوسَى وَعِيسَى وَإِبْرَاهِيمَ وَلَمْ يُثْبِتْ لِي كَيْفَ مَنَازِلُهُمْ غَيْرَ أَنَّهُ قَدْ ذَكَرَ أَنَّهُ وَجَدَ آدَمَ فِي السَّمَاءِ الدُّنْيَا وَإِبْرَاهِيمَ فِي السَّادِسَةِ وَقَالَ أَنَسٌ فَلَمَّا مَرَّ جِبْرِيلُ بِإِدْرِيسَ قَالَ مَرْحَبًا بِالنَّبِيِّ الصَّالِحِ وَالْأَخِ الصَّالِحِ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَ هَذَا إِدْرِيسُ ثُمَّ مَرَرْتُ بِمُوسَى فَقَالَ مَرْحَبًا بِالنَّبِيِّ الصَّالِحِ وَالْأَخِ الصَّالِحِ قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَ هَذَا مُوسَى ثُمَّ مَرَرْتُ بِعِيسَى فَقَالَ مَرْحَبًا بِالنَّبِيِّ الصَّالِحِ وَالْأَخِ الصَّالِحِ قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَ عِيسَى ثُمَّ مَرَرْتُ بِإِبْرَاهِيمَ فَقَالَ مَرْحَبًا بِالنَّبِيِّ الصَّالِحِ وَالِابْنِ الصَّالِحِ قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَ هَذَا إِبْرَاهِيمُقَالَ وَأَخْبَرَنِي ابْنُ حَزْمٍ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ وَأَبَا حَيَّةَ الْأَنْصَارِيَّ كَانَا يَقُولَانِ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ عُرِجَ بِي حَتَّى ظَهَرْتُ لِمُسْتَوًى أَسْمَعُ صَرِيفَ الْأَقْلَامِ قَالَ ابْنُ حَزْمٍ وَأَنَسُ بْنُ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَفَرَضَ اللَّهُ عَلَيَّ خَمْسِينَ صَلَاةً فَرَجَعْتُ بِذَلِكَ حَتَّى أَمُرَّ بِمُوسَى فَقَالَ مُوسَى مَا الَّذِي فَرَضَ عَلَى أُمَّتِكَ قُلْتُ فَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسِينَ صَلَاةً قَالَ فَرَاجِعْ رَبَّكَ فَإِنَّ أُمَّتَكَ لَا تُطِيقُ ذَلِكَ فَرَجَعْتُ فَرَاجَعْتُ رَبِّي فَوَضَعَ شَطْرَهَا فَرَجَعْتُ إِلَى مُوسَى فَقَالَ رَاجِعْ رَبَّكَ فَذَكَرَ مِثْلَهُ فَوَضَعَ شَطْرَهَا فَرَجَعْتُ إِلَى مُوسَى فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ رَاجِعْ رَبَّكَ فَإِنَّ أُمَّتَكَ لَا تُطِيقُ ذَلِكَ فَرَجَعْتُ فَرَاجَعْتُ رَبِّي فَقَالَ هِيَ خَمْسٌ وَهِيَ خَمْسُونَ لَا يُبَدَّلُ الْقَوْلُ لَدَيَّ فَرَجَعْتُ إِلَى مُوسَى فَقَالَ رَاجِعْ رَبَّكَ فَقُلْتُ قَدْ اسْتَحْيَيْتُ مِنْ رَبِّي ثُمَّ انْطَلَقَ حَتَّى أَتَى بِي السِّدْرَةَ الْمُنْتَهَى فَغَشِيَهَا أَلْوَانٌ لَا أَدْرِي مَا هِيَ ثُمَّ أُدْخِلْتُ الْجَنَّةَ فَإِذَا فِيهَا جَنَابِذُ اللُّؤْلُؤِ وَإِذَا تُرَابُهَا الْمِسْكُ

اسان کي [عبدان] ٻڌايو آهي [عبدالله] اسان کي [يونس] کي [عز زهري] کان ٻڌايو آهي. ۽ اهو پڻ نقل ڪيو ويو آهي، اسان کي [احمد بن صالح] اسان کي ٻڌايو ويو آهي [عنبسه] اسان کي [يونس] کان ٻڌايو آهي [ابن شهاب] چيو آهي ته؛ [انس بن مالڪ رضي الله عنه] چيو ته [ابوذر] ان کي ٻڌايو ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'جڏهن مان مڪي ۾ هوس - منهنجي گهر جي ڇت کلي وئي، اوچتو فرشتو جبرائيل آيو، 'السلام'. پوءِ هن منهنجي سيني کي کوليو ۽ ان کي زمزم جي پاڻي سان ڌوئيو. هو سون جو ٺهيل هڪ برتن به کڻي آيو جنهن ۾ حڪمت ۽ ايمان هو، پوءِ ان کي منهنجي سيني ۾ وجهي، پوءِ ان کي ٻيهر بند ڪري ڇڏيو. پوءِ هن منهنجو هٿ جهليو ۽ مون کي دنيا جي آسمانن ڏانهن وٺي ويو. جڏهن هو دنيا جي آسمان ۾ پهتو، ته جبرائيل چيو ته 'السلام آسمان جي محافظ فرشتي کي؛ 'ان کي کوليو'. آسمان جي نگهبان فرشتي چيو؛ 'هي ڪير آهي؟' جبرائيل عليه السلام جواب ڏنو؛ 'هي جبرائيل آهي'. آسمان جي نگهبان فرشتي ٻيهر پڇيو؛ 'ڇا توهان ڪنهن ٻئي سان گڏ آهيو؟' جبرائيل عليه السلام جواب ڏنو؛ 'ها، مون سان گڏ محمد عليه السلام'. محافظ ٻيهر پڇيو؛ 'ڇا هو رسول ڪري موڪليو ويو هو؟'. جبرائيل عليه السلام جواب ڏنو؛ 'ها، اهو صحيح آهي، ان لاءِ دروازو کوليو'. جڏهن اهو کوليو ۽ اسان دنيا جي آسمان تي پهتاسين، ته هڪ شخص ويٺو هو، سندس ساڄي پاسي ماڻهن جو هڪ گروهه هو ۽ سندس کاٻي پاسي به. جڏهن هو پنهنجي ساڄي پاسي ماڻهن جي هڪ گروهه کي ڏسي ٿو ته کلندو آهي ۽ جڏهن هو پنهنجي کاٻي پاسي ڏسندو آهي ته روئي ٿو. پوءِ هن چيو؛ 'صالح نبي ۽ نيڪ اولاد کي ڀليڪار'. مون پڇيو؛ 'اي جبرائيل عليه السلام، هو ڪير آهي؟' جبرائيل عليه السلام جواب ڏنو؛ 'اهو آدم عليه السلام آهي ۽ سندس ساڄي ۽ کاٻي پاسي وارا سندس اولاد جا روح آهن. سندس ساڄي پاسي وارا جنت جا ماڻهو آهن جڏهن ته سندس کاٻي پاسي وارا دوزخ جا ماڻهو آهن. جيڪڏهن هو ساڄي طرف ڏسندو هو ته کلندو هو ۽ جيڪڏهن کاٻي طرف ڏسندو هو ته روئندو هو. پوءِ مون کي ٻئي آسمان ڏانهن وٺي ويا ۽ جبرائيل عليه السلام پنهنجي محافظ کي چيو ته 'ان کي کوليو'. محافظ پهرين آسمان وانگر پڇيو. پوءِ آسمان کوليا ويا. انس عليه السلام چيو؛ 'پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم ذڪر ڪيو ته ڇت جي سطح تي، پاڻ صلي الله عليه وسلم آدم، ادريس، موسيٰ، عيسيٰ ۽ ابراهيم عليه السلام سان مليا. ۽ پاڻ صلي الله عليه وسلم مون کي ان آسمان ۾ انهن جي جڳھ بابت نه ٻڌايو سواءِ ان جي ته پاڻ صلي الله عليه وسلم آدم عليه السلام سان دنيا جي آسمان ۾ ۽ ابراهيم عليه السلام سان ڇهين آسمان ۾ مليا. انس جاري رکيو؛ 'جڏهن جبرائيل عليه السلام نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم سان گڏ هلي رهيا هئا ته پوءِ انهن جو ادريس عليه السلام سان ملاقات ٿي. هو چوي ٿو: 'صالح نبي ۽ صالح ڀائرن کي ڀليڪار'. مون پڇيو؛ 'اهو ڪير آهي؟' جبرائيل جواب ڏنو؛ 'اهو ادريس آهي. پوءِ مان موسيٰ عليه السلام وٽان لنگهيس، جيئن هن چيو؛ 'صالح نبي ۽ نيڪ ڀائرن کي ڀليڪار'. مون پڇيو؛ 'اهو ڪير آهي؟' جبرائيل جواب ڏنو؛ 'اهو موسيٰ عليه السلام آهي. پوءِ مان عيسيٰ عليه السلام وٽان لنگهيس، هن چيو؛ 'صالح ڀائرن ۽ نيڪ نبين کي ڀليڪار'. مون پڇيو؛ 'اهو ڪير آهي؟' جبرائيل جواب ڏنو؛ 'اهو عيسيٰ عليه السلام آهي. پوءِ مان ابراهيم عليه السلام وٽان لنگهيس ۽ هن چيو؛ 'صالح نبي ۽ نيڪ اولاد کي ڀليڪار'. مون پڇيو؛ 'اهو ڪير آهي؟' جبرائيل جواب ڏنو؛ 'اهو ابراهيم آهي'. [ابن شهاب] چيو؛ [ابن حزم] مون کي ٻڌايو ته [ابن عباس] ۽ [ابو هبه الانصاري] ٻنهي چيو؛ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'پوءِ مان جهڪي ويس جيستائين مان هڪ اهڙي جاءِ تي پهتس جتي مون کي قلم لکڻ جو آواز ٻڌڻ ۾ اچي رهيو هو.' [ابن حزم] ۽ [انس بن مالڪ رضي الله عنهما] چيو ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو ته: 'پوءِ الله عزوجل مون کي پنجاهه نمازون گھرايون. پوءِ مان حڪم سان هليو ويس، جيستائين مان موسيٰ عليه السلام سان مليس، پوءِ هن پڇيو ته: 'الله توهان جي امت لاءِ ڇا حڪم ڏنو آهي؟' مون جواب ڏنو ته: 'الله انهن کي پنجاهه ڀيرا نماز پڙهڻ لاءِ چيو'. پوءِ هن چيو ته: 'پنهنجي رب ڏانهن موٽي وڃ، ڇو ته توهان جي امت ان جي قابل نه هوندي'. پوءِ مان واپس آيس ۽ الله ان کي اڌ گهٽائي ڇڏيو. پوءِ مان موسيٰ عليه السلام سان ٻيهر مليو ۽ مون چيو ته الله ان کي اڌ گهٽائي ڇڏيو. پر هن چيو ته: 'پنهنجي رب ڏانهن موٽي وڃ ڇو ته توهان جي امت ان جي قابل نه هوندي'. پوءِ مان الله ڏانهن موٽي ويس ۽ الله ان کي اڌ گهٽائي ڇڏيو. ٻيهر مان موسيٰ عليه السلام سان مليو ۽ هن ٻيهر چيو ته: 'پنهنجي رب ڏانهن موٽي وڃ، ڇو ته توهان جي امت اڃا تائين ان جي قابل نه هوندي'. تنهن ڪري مان الله ڏانهن موٽي ويس، پوءِ هن چيو ته: 'هتي پنجاهه جي بدران پنج آهن.' منهنجي طرفان فيصلي جي ڪا به تبديلي ناهي. تنهن ڪري مان موسيٰ عليه السلام ڏانهن موٽي ويس ۽ هن ٻيهر چيو ته 'پنهنجي رب ڏانهن موٽي وڃ'. مان چوان ٿو؛ 'مان پنهنجي رب کان شرمسار آهيان. پوءِ جبرائيل مون کي وٺي ويو جيستائين مان سدرة المنتهيٰ تي پهتس جيڪو رنگن سان ڍڪيل هو جيڪي مون کي خبر نه هئي ته اهي ڇا آهن. پوءِ مون کي جنت ۾ رکيو ويو، مون ڏٺو ته گنبد موتي جو ٺهيل هو ۽ زمين مشڪ جي ٺهيل هئي.'