Imam Bukhari : 2952
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ جَامِعِ بْنِ شَدَّادٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَجَاءَ نَفَرٌ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا بَنِي تَمِيمٍ أَبْشِرُوا قَالُوا بَشَّرْتَنَا فَأَعْطِنَا فَتَغَيَّرَ وَجْهُهُ فَجَاءَهُ أَهْلُ الْيَمَنِ فَقَالَ يَا أَهْلَ الْيَمَنِ اقْبَلُوا الْبُشْرَى إِذْ لَمْ يَقْبَلْهَا بَنُو تَمِيمٍ قَالُوا قَبِلْنَا فَأَخَذَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَدِّثُ بَدْءَ الْخَلْقِ وَالْعَرْشِ فَجَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا عِمْرَانُ رَاحِلَتُكَ تَفَلَّتَتْ لَيْتَنِي لَمْ أَقُمْ
Ekɛɛ wɔ akɛ [Muhammad bin Kathir] ekɛɛ wɔ akɛ [Sufyan] kɛjɛ [Jami’ bin Syaddad] kɛjɛ [Shafwan bin Muhriz] kɛjɛ [‘Imran bin Hushain radliallahu ‘anhu] kɛɛ; 'Mɛi akuu ko ni jɛ Banu Tamim ba koni amɛkɛ Gbalɔ lɛ abakpe ni ekɛɛ; ‘Oo Bani Tamim, miishɛɛ ohe’. Amɛkɛɛ:; 'Nuŋtsɔ lɛ eha wɔ sanekpakpa no hewɔ lɛ ha wɔ -nɔ ko-'. Amrɔ nɔŋŋ ni ehiɛ tsake. Kɛkɛ ni Yemenbii lɛ ba koni amɛkɛ Lɛ abakpe, kɛkɛ ni Ekɛɛ: ‘O Yemenbii, nyɛkpɛlɛa sanekpakpa lɛ nɔ kɛji Bani Tamimbii lɛ sumɔɔɔ ni amɛkpɛlɛɔ nɔ’. Amɛkɛɛ akɛ; 'Wɔfee klalo akɛ wɔbaakpɛlɛ nɔ'. No hewɔ lɛ, Gbalɔ lɛ bɔi bɔɔ nii kɛ al-Arsh bɔɔ he wiemɔ. Trukaa lɛ, mɔ ko ba ni ekɛɛ akɛ; 'O 'Imran, ofukpɔŋɔ lɛ elaaje'. Eji hiɛgbele akɛ migbeko nɔ ni ewie lɛ toiboo naa.’