Imam Ibnu Majah : 4202

حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ مُوسَى عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ عَائِشَةَ بِنْتِ طَلْحَةَ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْرَعُ الْخَيْرِ ثَوَابًا الْبِرُّ وَصِلَةُ الرَّحِمِ وَأَسْرَعُ الشَّرِّ عُقُوبَةً الْبَغْيُ وَقَطِيعَةُ الرَّحِمِ

আমাক কৈছে [ছুৱাইদ বিন ছাইদে] আমাক [ছালিহ বিন মুছা] [মুআৱিয়াহ বিন ইছহাক]ৰ পৰা [আইছিয়া বিন্ত থালহাহ]ৰ পৰা [আইছিয়া উম্মুল মুকমিনিন]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘যিবোৰ ভাল কামৰ তৎক্ষণাত পুৰস্কাৰ পোৱা যাব, সেইবোৰ হৈছে ভাল কাম কৰা আৰু বন্ধুত্বৰ সম্পৰ্ক সংযোগ কৰা, আনহাতে তৎক্ষণাত শাস্তি পোৱা পাপী কামবোৰ হ’ল অন্যায় আৰু বন্ধুত্বৰ সম্পৰ্ক ভংগ কৰা’।