Imam Ibnu Majah (الامام ابن ماجه) - 4332 হাদিছ
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 1
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَمَرْتُكُمْ بِهِ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَيْتُكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا
আমাক কোৱা হৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] কৈছে; আমাক [শ্বাৰিক] [আল আ’মাছি]ৰ পৰা [আবু ছালিহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা সম্পৰ্কিত কৰিছে তেওঁ কয়; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘মই যি আজ্ঞা দিম, তাক লওক, আৰু যি নিষেধ কৰিম, তাক এৰি দিয়ক’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 2
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَرُونِي مَا تَرَكْتُكُمْ فَإِنَّمَا هَلَكَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ بِسُؤَالِهِمْ وَاخْتِلَافِهِمْ عَلَى أَنْبِيَائِهِمْ فَإِذَا أَمَرْتُكُمْ بِشَيْءٍ فَخُذُوا مِنْهُ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَإِذَا نَهَيْتُكُمْ عَنْ شَيْءٍ فَانْتَهُوا
আমাক [মুহাম্মাদ বিন আছ শ্বাব্বাত] কৈছে যে তেওঁ কৈছিল; আমাক [জাৰিৰ] [আল আ’মাছি]ৰ পৰা [আবু ছালিহৰ] পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা ৰিপৰ্ট দিছে তেওঁ কয়; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘মই যি এৰি দিছো তোমালোকক দিয়ক। সঁচাকৈয়ে আপোনাৰ আগৰ লোকসকলে তেওঁলোকৰ নবীসকলৰ সৈতে হোৱা প্ৰশ্ন আৰু বিবাদৰ বাবেই বিনাশ হৈছিল। যদি মই তোমাক কিবা এটা কৰিবলৈ আদেশ দিওঁ তেন্তে আপুনি যিমান পাৰে সিমান ভালকৈ কৰক, আৰু যদি মই আপোনাক কিবা এটা নিষিদ্ধ কৰো তেন্তে তাৰ পৰা আঁতৰি থাকক'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 3
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَطَاعَنِي فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ وَمَنْ عَصَانِي فَقَدْ عَصَى اللَّهَ
আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবাই] কৈছে, আমাক [আবু মুআৱিয়াহ] কৈছে, আৰু [ৱাকি’] [আল আ’মাছি]ৰ পৰা [আবু ছালিহৰ] পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘যি মোৰ আজ্ঞা পালন কৰে, তেওঁ আল্লাহৰ আজ্ঞা পালন কৰিছে আৰু যিয়ে মোৰ আজ্ঞা অমান্য কৰে, তেওঁ আল্লাহৰ আজ্ঞা অমান্য কৰিছে।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ عَنْ ابْنِ الْمُبَارَكِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُوقَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ قَالَكَانَ ابْنُ عُمَرَ إِذَا سَمِعَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا لَمْ يَعْدُهُ وَلَمْ يُقَصِّرْ دُونَهُ
আমাৰ ওচৰত [মুহাম্মাদ বিন আব্দুল্লাহ বিন নুমাইৰে] কৈছে, আমাক [জাকাৰিয়া বিন আদি] [ইবনে মুবাৰকৰ] পৰা [মুহাম্মাদ বিন চুকাহৰ] পৰা [আবু জাফৰ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছে তেওঁ ক’লে; ' [ইবনে উমৰ] যদি তেওঁ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা হাদীছ শুনিলেহেঁতেন তেন্তে তেওঁ সেইটো মিছ নকৰে আৰু আন কোনো কামত ব্যস্ত নহ'ব'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 5
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى بْنِ سُمَيْعٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَفْطَسُ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْجُرَشِيِّ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَخَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ نَذْكُرُ الْفَقْرَ وَنَتَخَوَّفُهُ فَقَالَ أَالْفَقْرَ تَخَافُونَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتُصَبَّنَّ عَلَيْكُمْ الدُّنْيَا صَبًّا حَتَّى لَا يُزِيغَ قَلْبَ أَحَدِكُمْ إِزَاغَةً إِلَّا هِيهْ وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ تَرَكْتُكُمْ عَلَى مِثْلِ الْبَيْضَاءِ لَيْلُهَا وَنَهَارُهَا سَوَاءٌقَالَ أَبُو الدَّرْدَاءِ صَدَقَ وَاللَّهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرَكَنَا وَاللَّهِ عَلَى مِثْلِ الْبَيْضَاءِ لَيْلُهَا وَنَهَارُهَا سَوَاءٌ
আমাক কৈছে [হিছ্যাম বিন আম্মাৰ আদ ডিমাচিকিয়ে] কৈছে, আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন ইছা বিন ছুমাই’] কৈছে, আমাক [ইব্ৰাহিম বিন চুলাইমান আল আফথাছ] [আল ৱালিদ বিন আব্দুৰহমান আল জুৰাছি]ৰ পৰা [জুবাইৰ বিন নুফাইৰ]ৰ পৰা [আবু দৰ্দা`]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; 'আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আমাক লগ কৰিবলৈ ওলাই আহিল, আমি দৰিদ্ৰতাৰ বিষয়টোৰ ওপৰত আলোচনা কৰি থাকোঁতে আৰু আমি তেওঁক ভয় অনুভৱ কৰিলোঁ। তাৰ পাছত তেওঁ ক’লে: ‘আপুনি দৰিদ্ৰতাক ভয় কৰে নেকি? যিজনৰ হাতত মোৰ প্ৰাণ আছে, তেওঁৰ দ্বাৰাই জগতখন তোমালোকক দিয়া হ’ব, যাতে তোমালোকৰ এজনৰ হৃদয়খনে ইয়াক লগ পোৱাৰ বাহিৰে ঘূৰিব নোৱাৰে। সঁচাকৈয়ে মই তোমালোকৰ বাবে এনেকুৱা বস্তু এৰি দিছো যিবোৰ উজ্জ্বল পোহৰ, ৰাতি আৰু দিন একেই'। আবু দৰ্দা` ক'লে; 'আল্লাহৰ কচম সত্য, আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আমাৰ বাবে এনেকুৱা বস্তু এৰি থৈ গৈছে যিবোৰ উজ্জ্বল পোহৰ, ৰাতি আৰু দিন একে'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 6
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ قُرَّةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي مَنْصُورِينَ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَذَلَهُمْ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ
আমাক কৈছে [মুহাম্মদ বিন বাছ্ছিয়াৰ] কৈছে, আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন জাফৰে] কৈছে, আমাক [ছ্যু’বাহ] [মুআৱিয়াহ বিন কোৰাহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] কৈছে তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, মোৰ উম্মতৰ এটা গোট সদায় থাকিব যিয়ে সহায় লাভ কৰিব। যিসকলে তেওঁলোকক তুচ্ছজ্ঞান কৰে তেওঁলোকে কিয়ামতৰ দিনলৈকে তেওঁলোকৰ কোনো ক্ষতি নকৰে’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 7
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْد اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَلْقَمَةَ نَصْرُ بْنُ عَلْقَمَةَ عَنْ عُمَيْرِ بْنِ الْأَسْوَدِ وَكَثِيرِ بْنِ مُرَّةَ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي قَوَّامَةً عَلَى أَمْرِ اللَّهِ لَا يَضُرُّهَا مَنْ خَالَفَهَا
আবু আব্দুল্লাই আমাক কৈছিল যে তেওঁ কৈছিল; আমাক কৈছে [হিছ্যাম বিন আম্মাৰ] তেওঁ কৈছিল; আমাক কৈছে [য়াহ্যা বিন হামজাহে] কৈছে; আমাক [উমাইৰ আল আছৱাদ]ৰ পৰা [আবু আলকামাহ নাশ্বৰ বিন আলকামাহ] আৰু [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা [কৎছিৰ বিন মুৰা আল হাদলৰামী] কৈছে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘মোৰ উম্মতৰ এটা গোট সদায় থাকিব যিয়ে আল্লাহৰ আজ্ঞাত দৃঢ়তাৰে থিয় দিব, আৰু তেওঁলোকৰ লগত মতানৈক্য থকাসকলৰ কোনো ক্ষতি নকৰে’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 8
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْد اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا الْجَرَّاحُ بْنُ مَلِيحٍ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ زُرْعَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عِنَبَةَ الْخَوْلَانِيَّ وَكَانَ قَدْ صَلَّى الْقِبْلَتَيْنِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَزَالُ اللَّهُ يَغْرِسُ فِي هَذَا الدِّينِ غَرْسًا يَسْتَعْمِلُهُمْ فِي طَاعَتِهِ
আবু আব্দুল্লাই আমাক কৈছিল যে তেওঁ কৈছিল; আমাক কৈছে [হিছ্যাম বিন আম্মাৰে] কৈছে, আমাক কৈছে [আল জাৰাহ বিন মালিহে] কৈছে, আমাক কৈছে [বকৰ বিন জুৰাহ] তেওঁ ক’লে; মই [আবু ইনাবাহ আল খৌলানী] শুনিছিলো আৰু তেওঁ এজন বন্ধু আছিল যিয়ে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ সৈতে কিবলা দুটাৰ সন্মুখত নামাজ পঢ়ি আছিল, তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কোৱা শুনিলোঁ: ‘আল্লাহে এই ধৰ্মত সদায় গছ-গছনি -সংস্কাৰক- ৰোপণ কৰিব, যিবোৰ তেওঁ তেওঁৰ আজ্ঞা পালনৰ দিশত নিৰ্দেশ দিব’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 9
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ حُمَيْدِ بْنِ كَاسِبٍ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ نَافِعٍ حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ أَرْطَاةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَامَ مُعَاوِيَةُ خَطِيبًا فَقَالَ أَيْنَ عُلَمَاؤُكُمْ أَيْنَ عُلَمَاؤُكُمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ إِلَّا وَطَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي ظَاهِرُونَ عَلَى النَّاسِ لَا يُبَالُونَ مَنْ خَذَلَهُمْ وَلَا مَنْ نَصَرَهُمْ
আমাক কৈছে [য়া’কুব বিন হুমাইদ বিন কাছিব] কৈছে, আমাক কৈছে [আল কাছিম বিন নাফী’] কৈছে, আমাক [আল হাজ্জাজ বিন আৰ্থাহ] [‘আমৰু বিন ছ্যু’আইব]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; [মুআৱিয়াহ] ধৰ্মধ্বনিৰ বাবে থিয় হ’ল, তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; 'তোমাৰ পণ্ডিতসকল ক'ত? আপোনাৰ পণ্ডিতসকল ক'ত আছে? ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কোৱা শুনিলোঁ: ‘যেতিয়ালৈকে মোৰ উম্মাহৰ এটা দলে সকলো মানুহৰ ওপৰত জয়ী নহ’ব, তেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে তেওঁলোকক অপমান কৰাসকলৰ কথা চিন্তা নকৰিব আৰু তেওঁলোকক সহায় কৰাসকলৰ প্ৰতিও গুৰুত্ব নিদিব’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 10
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ شُعَيْبٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ بَشِيرٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الرَّحَبِيِّ عَنْ ثَوْبَانَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي عَلَى الْحَقِّ مَنْصُورِينَ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
আমাক কৈছে [হিছ্যাম বিন আম্মাৰে] কৈছে, আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন ছ্যু’আইবে] কৈছে, আমাক [ছাইদ বিন বাছিৰ] [কাতাদাহৰ] পৰা [আবু কিলাবাহৰ] পৰা [আবু আছমা` আৰ ৰাহাবী] [ছাউবানৰ] পৰা কৈছে] ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে, ‘মোৰ মানুহৰ এটা গোট সদায় থাকিব যিয়ে সত্যৰ সহায়ত থাকিব, আল্লাহৰ সিদ্ধান্ত নহালৈকে ইয়াৰ সৈতে মতানৈক্য থকাসকলৰ ক্ষতি নকৰে’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 11
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ قَالَ سَمِعْتُ مُجَالِدًا يَذْكُرُ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَكُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَطَّ خَطًّا وَخَطَّ خَطَّيْنِ عَنْ يَمِينِهِ وَخَطَّ خَطَّيْنِ عَنْ يَسَارِهِ ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ فِي الْخَطِّ الْأَوْسَطِ فَقَالَ هَذَا سَبِيلُ اللَّهِ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ{ وَأَنَّ هَذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيمًا فَاتَّبِعُوهُ وَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ }
আমাক কৈছে [আবু ছাইদ আব্দুল্লাহ বিন ছাইদে] কৈছে, আমাক কৈছে [আবু খালিদ আল আহমৰে] তেওঁ কৈছিল; মই [মুজালিদ] [আছ ছায়া’বি]ৰ পৰা [জাবিৰ বিন আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা উল্লেখ কৰা শুনিছিলো তেওঁ কৈছিল; 'আমি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পক্ষত আছিলো, তাৰ পিছত তেওঁ এটা ৰেখা বনাইছিল, তাৰ পিছত তেওঁৰ সোঁফালে দুটা ৰেখা আৰু বাওঁফালে আৰু দুটা ৰেখা বনাইছিল। তাৰ পাছত মাজৰ ৰেখাডালত হাত থৈ ক’লে: ‘এয়া আল্লাহৰ পথ’। তাৰ পাছত তেওঁ এই পদটো পঢ়িলে: ‘আৰু যে - আমি যি আজ্ঞা দিছো - এইটোৱেই মোৰ সৰল পথ, গতিকে ইয়াক অনুসৰণ কৰক; আৰু আন পথ অনুসৰণ নকৰিবা, কিয়নো তেওঁলোকে তোমালোকক তেওঁৰ পথৰ পৰা সিঁচৰতি কৰি পেলাব’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 12
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ جَابِرٍ عَنْ الْمِقْدَامِ بْنِ مَعْدِيكَرِبَ الْكِنْدِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُوشِكُ الرَّجُلُ مُتَّكِئًا عَلَى أَرِيكَتِهِ يُحَدَّثُ بِحَدِيثٍ مِنْ حَدِيثِي فَيَقُولُ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ كِتَابُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مَا وَجَدْنَا فِيهِ مِنْ حَلَالٍ اسْتَحْلَلْنَاهُ وَمَا وَجَدْنَا فِيهِ مِنْ حَرَامٍ حَرَّمْنَاهُ أَلَّا وَإِنَّ مَا حَرَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلُ مَا حَرَّمَ اللَّهُ
আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] কৈছে, তেওঁ ক’লে; আমাক কৈছে [জাইদ ইবনু আল হুবাবে] [মুআৱিয়াহ বিন ছালিহে] ৰ পৰা কৈছে, মোক [আল হাছান বিন জাবিৰে] [আল মিকদাম বিন মা’দিকাৰিব আল কিন্দিৰ] ৰ পৰা কৈছে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘ কোনোবাই তেওঁৰ আসনত পিছলৈ হেলান দিব বুলি আশংকা কৰা হৈছিল, তেওঁক মোৰ পৰা হাদীছ কোৱা হৈছিল, কিন্তু তেওঁ কৈছিল; 'আমাৰ আৰু তোমাৰ মাজত আল্লাহ আজ্জা ৱাজাল্লাৰ কিতাব।' আমি ইয়াৰ পৰা যি হালাল পাওঁ, আমি হালাল কৰি লওঁ, আৰু ইয়াৰ পৰা যি হাৰাম পাওঁ, আমি হাৰাম কৰি লওঁ’। জানি লওক, সঁচাকৈয়ে, নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে যিটো নিষেধ কৰিছিল, সেইটোৱেই আল্লাহে নিষেধ কৰিছে।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 13
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ فِي بَيْتِهِ أَنَا سَأَلْتُهُ عَنْ سَالِمٍ أَبِي النَّضْرِ ثُمَّ مَرَّ فِي الْحَدِيثِ قَالَ أَوْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا أُلْفِيَنَّ أَحَدَكُمْ مُتَّكِئًا عَلَى أَرِيكَتِهِ يَأْتِيهِ الْأَمْرُ مِمَّا أَمَرْتُ بِهِ أَوْ نَهَيْتُ عَنْهُ فَيَقُولُ لَا أَدْرِي مَا وَجَدْنَا فِي كِتَابِ اللَّهِ اتَّبَعْنَاهُ
আমাক কৈছে [নাশ্বৰ বিন আলী আল জাহদলামীয়ে] কৈছে, আমাক কৈছে [ছুফিয়ান বিন উয়াইনাহ] -মই তেওঁক তেওঁৰ ঘৰত সুধিলোঁ- [ছালিম আবু আল নাদলৰ]ৰ পৰা -তাৰ পিছত তেওঁ হাদীছ পঢ়িলে-, তেওঁ ক’লে; বা [জাইদ বিন আছলাম] [উবাইদুল্লাহ বিন আবু ৰফি’]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা কৈছে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে তোমালোকৰ মাজৰ এজনক পুনৰ নিজৰ আসনত বহি থকা দেখা যাব, তেতিয়া তেওঁ মোৰ আদেশ আৰু নিষেধাজ্ঞা লৈ তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিব, কিন্তু তেওঁ ক’ব; 'মই নাজানিছিলো যে আমি আল্লাহৰ কিতাবত কি পালোঁ, গতিকে আমি সেইটো অনুসৰণ কৰিলোঁ।'
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 14
حَدَّثَنَا أَبُو مَرْوَانَ مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ الْعُثْمَانِيُّ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَحْدَثَ فِي أَمْرِنَا هَذَا مَا لَيْسَ مِنْهُ فَهُوَ رَدٌّ
আমাৰ ওচৰত বৰ্ণিত হৈছে [আবু মাৰৱান মহম্মদ বিন উছমান আল উছমানীয়ে] কৈছে, আমাক [ইব্ৰাহিম বিন ছাদ বিন ইব্ৰাহিম বিন আব্দুৰহমান বিন আউফ] [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [আল কাছিম বিন মহম্মদ]ৰ পৰা [আইছা]ৰ পৰা বর্ণিত কৰিছে; আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘যি কোনোৱে আমাৰ কামত নতুন বিষয় এটা প্ৰৱৰ্তন কৰে যিটো ইয়াৰ অংশ নহয় তেন্তে সেইটো নাকচ কৰা হয়’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 15
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحِ بْنِ الْمُهَاجِرِ الْمِصْرِيُّ أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ خَاصَمَ الزُّبَيْرَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شِرَاجِ الْحَرَّةِ الَّتِي يَسْقُونَ بِهَا النَّخْلَ فَقَالَ الْأَنْصَارِيُّ سَرِّحْ الْمَاءَ يَمُرُّ فَأَبَى عَلَيْهِ فَاخْتَصَمَا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ أَرْسِلْ الْمَاءَ إِلَى جَارِكَ فَغَضِبَ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ يَا زُبَيْرُ اسْقِ ثُمَّ احْبِسْ الْمَاءَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى الْجَدْرِ قَالَ فَقَالَ الزُّبَيْرُ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَحْسِبُ هَذِهِ الْآيَةَ نَزَلَتْ فِي ذَلِكَ{ فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا }
[মুহাম্মাদ বিন ৰুমহ বিন আল মুহাজিৰ আল মিশ্ৰীয়ে] ক’লে, [আল লাইষ্ট বিন ছা’দে] [উৰৱাহ বিন আজ জুবাইৰৰ] পৰা [ইবনে ছিহাব]ৰ পৰা আমাক জনাইছে যে [আব্দুল্লাহ বিন আজ জুবাইৰে] তেওঁক কৈছিল যে আনছাৰৰ এজন ব্যক্তিয়ে আজ জুবাইৰৰ লগত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ উপস্থিতিত এই বিষয়ে বিতৰ্ক কৰিছিল জলসিঞ্চন ব্যৱস্থা তেওঁলোকে খেজুৰত পানী দিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। আনছাৰে পানী পাৰ হ’বলৈ দিয়া বুলি ক’লে, কিন্তু আজ জুবাইৰে গুৰুত্ব নিদিলে। গতিকে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ সান্নিধ্যত তেওঁলোকৰ মাজত বিতৰ্কৰ সৃষ্টি হ’ল। আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘হে জুবাইৰ, তোমাৰ বাৰীত পানী দিয়া, তাৰ পিছত সেই পানী তোমাৰ ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ ওচৰলৈ বৈ যোৱা।’ কিন্তু আনছাৰ সকলে খঙাল হৈ ক'লে, হে আল্লাহৰ ৰাছুল, তেওঁ তোমাৰ ককাৰ পুত্ৰ হোৱাৰ বাবে নেকি?' তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ মুখ সলনি হ’ল, তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘হে জুবাইৰ, পানী -আপোনাৰ বাৰীখন-, তাৰ পিছত পানীক ধৰি ৰাখক যাতে ই নিজৰ উৎপত্তিস্থললৈ ঘূৰি আহে’। আব্দুল্লা বিন জুবাইৰে কয়; গতিকে জুবাইৰে ক’লে: ‘আল্লাহৰ কচম, মই ভাবো যে এই আয়াত সেই কাণ্ডত অৱতীৰ্ণ হৈছিল: ‘গতিকে আপোনাৰ ৰাব্বৰ দ্বাৰা, তেওঁলোকে - মূলতঃ - যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে বিবাদ কৰা বিষয়টোৰ বিচাৰক নহয়, তেতিয়ালৈকে বিশ্বাস নকৰে, তেতিয়ালৈকে আপুনি দিয়া সিদ্ধান্তৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ হৃদয়ত কোনো আপত্তি নাথাকে, আৰু তেওঁলোকে সেইটো সম্পূৰ্ণৰূপে গ্ৰহণ কৰে’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 16
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى النَّيْسَابُورِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَمْنَعُوا إِمَاءَ اللَّهِ أَنْ يُصَلِّينَ فِي الْمَسْجِدِفَقَالَ ابْنٌ لَهُ إِنَّا لَنَمْنَعُهُنَّ فَغَضِبَ غَضَبًا شَدِيدًا وَقَالَ أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقُولُ إِنَّا لَنَمْنَعُهُنَّ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন ইয়াহ্যা আন নাইছাবুৰীয়ে] কৈছে, আমাক কৈছে [আব্দুৰাজাকে] ক’লে, আমাক [মা’মাৰ] [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [ছালিমৰ] পৰা [ইবনে উমৰ] ৰ পৰা কৈছে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘আল্লাহৰ মহিলা বান্দাসকলক মছজিদত নামাজ পঢ়াত বাধা নিদিব’। তেতিয়া এটি শিশুৱে ক’লে; 'সঁচাকৈয়ে আমি তেওঁলোকক নিষিদ্ধ কৰিম'। গতিকে ইবনু উমৰ ক্ৰোধিত হৈ তিৰস্কাৰ কৰিলে; ‘মই তোমালোকক নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ হাদীছ পঢ়িলোঁ, কিন্তু তুমি কৈছিলা; 'সঁচাকৈয়ে আমি তেওঁলোকক নিষিদ্ধ কৰিম'।'
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 17
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ ثَابِتٍ الْجَحْدَرِيُّ وَأَبُو عَمْرٍو حَفْصُ بْنُ عُمَرَ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍأَنَّهُ كَانَ جَالِسًا إِلَى جَنْبِهِ ابْنُ أَخٍ لَهُ فَخَذَفَ فَنَهَاهُ وَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهَا فَقَالَ إِنَّهَا لَا تَصِيدُ صَيْدًا وَلَا تَنْكِي عَدُوًّا وَإِنَّهَا تَكْسِرُ السِّنَّ وَتَفْقَأُ الْعَيْنَقَالَ فَعَادَ ابْنُ أَخِيهِ فَخَذَفَ فَقَالَ أُحَدِّثُكَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهَا ثُمَّ عُدْتَ تَخْذِفُ لَا أُكَلِّمُكَ أَبَدًا
[আহমদ বিন থাবিত আল জাদাৰী] আৰু [আবু আমৰ হাফছ বিন উমৰ] দুয়োজনে ক’লে: [আব্দুল ৱাহাহাব আত-থাকাফীয়ে] ক’লে, [আয়ুবে] আমাক [ছাইদ বিন জুবাইৰ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন মুগফল]ৰ পৰা জনাইছিল, যে তেওঁৰ এজন ভতিজা তেওঁৰ কাষত বহিছিল আৰু তেওঁ এটা গুলী ব্যৱহাৰ কৰিছিল। তেওঁ তেওঁক বাধা দি ক’লে: সঁচাকৈ আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ইয়াক নিষেধ কৰিছে। তেওঁ ক’লে, ‘সেই কাৰ্য্যই চিকাৰক চিকাৰ নকৰে, শত্ৰুকো ধ্বংস নকৰে। ই কেৱল দাঁত ভাঙি চকু দুটা গুজি উলিয়াই দিয়ে।'
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 18
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنِي بُرْدُ بْنُ سِنَانٍ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ قَبِيصَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ الْأَنْصَارِيَّ النَّقِيبَ صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَزَا مَعَ مُعَاوِيَةَ أَرْضَ الرُّومِ فَنَظَرَ إِلَى النَّاسِ وَهُمْ يَتَبَايَعُونَ كِسَرَ الذَّهَبِ بِالدَّنَانِيرِ وَكِسَرَ الْفِضَّةِ بِالدَّرَاهِمِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَأْكُلُونَ الرِّبَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا تَبْتَاعُوا الذَّهَبَ بِالذَّهَبِ إِلَّا مِثْلًا بِمِثْلٍ لَا زِيَادَةَ بَيْنَهُمَا وَلَا نَظِرَةًفَقَالَ لَهُ مُعَاوِيَةُ يَا أَبَا الْوَلِيدِ لَا أَرَى الرِّبَا فِي هَذَا إِلَّا مَا كَانَ مِنْ نَظِرَةٍ فَقَالَ عُبَادَةُ أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتُحَدِّثُنِي عَنْ رَأْيِكَ لَئِنْ أَخْرَجَنِي اللَّهُ لَا أُسَاكِنُكَ بِأَرْضٍ لَكَ عَلَيَّ فِيهَا إِمْرَةٌ فَلَمَّا قَفَلَ لَحِقَ بِالْمَدِينَةِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ مَا أَقْدَمَكَ يَا أَبَا الْوَلِيدِ فَقَصَّ عَلَيْهِ الْقِصَّةَ وَمَا قَالَ مِنْ مُسَاكَنَتِهِ فَقَالَ ارْجِعْ يَا أَبَا الْوَلِيدِ إِلَى أَرْضِكَ فَقَبَحَ اللَّهُ أَرْضًا لَسْتَ فِيهَا وَأَمْثَالُكَ وَكَتَبَ إِلَى مُعَاوِيَةَ لَا إِمْرَةَ لَكَ عَلَيْهِ وَاحْمِلْ النَّاسَ عَلَى مَا قَالَ فَإِنَّهُ هُوَ الْأَمْرُ
আমাক কৈছে [হিছ্যাম বিন আম্মাৰে] কৈছে, আমাক কৈছে [ইয়াহ্যা বিন হামজাহে] ক’লে, মোক [বুৰদ বিন চিনান] [ইছাক বিন কাবিছাৰ] পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা কৈছে; [উবাদাহ বিন শ্বামিত আল আনছাৰী] আছিল ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ এজন সেনাপতি আৰু বন্ধু যিয়ে ৰোমান জগতত মুআৱিয়াৰ সৈতে যুদ্ধ কৰিছিল। তেওঁৰ চকুত পৰিল দিনাৰত সোণৰ টুকুৰা আৰু দিৰহামত ৰূপৰ টুকুৰা কিনি বিক্ৰী কৰা মানুহবোৰ। তেতিয়া তেওঁ উচ্চাৰণ কৰিলে; ‘হে মানুহবোৰ, সঁচাকৈয়ে তোমালোকে সুদ সেৱন কৰিলা, মই আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোৱা শুনিছো: ‘সোন সমান নহ’লে সোণৰ বিনিময়ত বিক্ৰী নকৰিবা, দুয়োটাৰ মাজত কোনো অতিৰিক্ততা নাই আৰু কোনো পলম নাই’। মুআৱিয়াই তেওঁক ক’লে; ‘হে আবুল ৱালিদ মই এই লেনদেনত সুদ দেখা নাপাওঁ, ইয়াৰ নিলম্বনৰ বাহিৰে! ' উবাদাই উত্তৰ দিলে; ‘মই তোমালোকক নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা হাদীছ প্ৰেৰণ কৰিলোঁ, কিন্তু তোমালোকে নিজৰ মতামতেৰে চিন্তা কৰিছা। সঁচাকৈয়ে যদি আল্লাহে মোক উলিয়াই আনে, তেন্তে মই আপোনাৰ আদেশত থাকিও আপোনাৰ ভূখণ্ডত নাথাকিম’। মদীনালৈ উভতি আহোঁতে তেওঁ উমৰ বিন খাথথাবক লগ পালে, তাৰ পিছত উমৰে তেওঁক ক’লে, ‘হে আবুল ৱালিদ, কিহৰ বাবে আপুনি ইয়ালৈ আহিছিল? তাৰ পিছত তেওঁ উমৰক কাহিনীটো ক’লে, আৰু তেওঁ ক’ত থাকে সেই বিষয়েও কোৱা নাছিল। উমৰে ক’লে, ‘হে আবুল ৱালিদ, নিজৰ দেশলৈ উভতি যাওক। সঁচাকৈয়ে আল্লাহে তোমালোক আৰু তোমালোকৰ দৰে মানুহৰ অবিহনে এখন দেশক তুচ্ছ কৰি তুলিব’। তাৰ পাছত উমৰে মুআৱিয়ালৈ এখন চিঠি লিখিলে; 'তেওঁক আদেশ দিয়াৰ আপোনাৰ কোনো অধিকাৰ নাই, আৰু তেওঁ কোৱা কথা অনুসৰণ কৰিবলৈ মানুহক আমন্ত্ৰণ জনোৱাৰ কোনো অধিকাৰ নাই, কাৰণ তেওঁ সত্যৰ ওপৰত'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 19
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ الْخَلَّادِ الْبَاهِلِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ أَنْبَأَنَا عَوْنُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَإِذَا حَدَّثْتُكُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَظُنُّوا بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي هُوَ أَهْنَاهُ وَأَهْدَاهُ وَأَتْقَاهُ
আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আল খাল্লাদ আল বাহিলিয়ে] কৈছে, আমাক কৈছে [ইবনে আজলানে] ৰ পৰা [য়াহ্যা বিন ছাইদে] ক’লে, আমাক [আউন বিন আব্দুল্লাহ] [আব্দুল্লাহ বিন মাছুদ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; 'যদি মই তোমালোকক আল্লাহৰ ৰাছুলৰ পৰা হাদীছ পঢ়োঁ, তেন্তে ধৰি লওক যে আল্লাহৰ ৰাছুলে সেই হাদীছটো প্ৰেৰণ কৰিছিল, তেওঁ নিৰ্দেশনা দিছিল আৰু তেওঁ ধৰ্মপৰায়ণৰ উইল দিছিল'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 20
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَ إِذَا حَدَّثْتُكُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا فَظُنُّوا بِهِ الَّذِي هُوَ أَهْنَاهُ وَأَهْدَاهُ وَأَتْقَاهُ
আমাক কৈছে [মুহাম্মদ বিন বাছিয়াৰে] কৈছে, আমাক [ইয়াহ্যা বিন ছাইদ] [ছ্যু’বাহ]ৰ পৰা [আমৰু বিন মুৰাহ]ৰ পৰা [আবুল বাহকতাৰী]ৰ পৰা [আবু আব্দুৰহমান আছ চুলামীৰ] [আলী বিন আবু তালিব]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; 'যেতিয়া মই তোমালোকক নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা হাদীছ পঢ়িম, তেতিয়া ধৰি লওক যে আল্লাহৰ ৰাছুলে সেই হাদীছ প্ৰেৰণ কৰিছিল, তেওঁ নিৰ্দেশনা দিছিল আৰু তেওঁ ধৰ্মপৰায়ণৰ উইল দিছিল'।
