Imam Ibnu Majah : 4168
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مُسْلِمٍ الْأَعْوَرِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُ الْمَرِيضَ وَيُشَيِّعُ الْجِنَازَةَ وَيُجِيبُ دَعْوَةَ الْمَمْلُوكِ وَيَرْكَبُ الْحِمَارَ وَكَانَ يَوْمَ قُرَيْظَةَ وَالنَّضِيرِ عَلَى حِمَارٍ وَيَوْمَ خَيْبَرَ عَلَى حِمَارٍ مَخْطُومٍ بِرَسَنٍ مِنْ لِيفٍ وَتَحْتَهُ إِكَافٌ مِنْ لِيفٍ
Esan digu ['Amru bin Rafi'-k] [Muslim Al A'war-ek] [Anas bin Malik-ek] esan digu: 'Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam gaixoak bisitatzea, gorpuak eramatea, zerbitzari baten gonbidapena betetzea eta asto gainean ibiltzea gustatzen zitzaion pertsona bat zen. Bani Quraidlah eta Nadlir kanporatu zituzten egunean, asto gainean ibili zen, eta Khaibar konkistatu zuten egunean, larruzko uzda eta zela zituen asto gainean ere ibili zen.