Imam Ibn Majah : 4168

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مُسْلِمٍ الْأَعْوَرِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُ الْمَرِيضَ وَيُشَيِّعُ الْجِنَازَةَ وَيُجِيبُ دَعْوَةَ الْمَمْلُوكِ وَيَرْكَبُ الْحِمَارَ وَكَانَ يَوْمَ قُرَيْظَةَ وَالنَّضِيرِ عَلَى حِمَارٍ وَيَوْمَ خَيْبَرَ عَلَى حِمَارٍ مَخْطُومٍ بِرَسَنٍ مِنْ لِيفٍ وَتَحْتَهُ إِكَافٌ مِنْ لِيفٍ

Isinalaysay sa amin ['Amru bin Rafi'] ay isinalaysay sa amin [Jarir] mula kay [Muslim Al A'war] mula kay [Anas bin Malik] na sinabi niya, "Ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ay isang taong mahilig bumisita sa mga maysakit, naghahatid ng mga bangkay, tumupad sa imbitasyon ng isang katulong, at sumakay sa isang asno. Noong araw (ng pagpapatalsik) sa Bani Quraidlah at Nadlir, sumakay siya sa isang asno, at noong araw (ng pananakop) sa Khaibar, sumakay din siya sa isang asno na ang renda at siyahan ay gawa sa katad."