Imam Ibnu Majah : 4145

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ زَائِدَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُ بِالصَّدَقَةِ فَيَنْطَلِقُ أَحَدُنَا يَتَحَامَلُ حَتَّى يَجِيءَ بِالْمُدِّ وَإِنَّ لِأَحَدِهِمْ الْيَوْمَ مِائَةَ أَلْفٍقَالَ شَقِيقٌ كَأَنَّهُ يُعَرِّضُ بِنَفْسِهِ

اسان کي ٻڌايو ويو آهي ته [محمد بن عبدالله بن نمير] ۽ [ابو ڪريب] ٻنهي چيو آهي؛ اسان کي [ابو اسامه] ٻڌايو آهي [زيده] کان [العماسي] کان [سياق] کان [ابو مسعود] کان، هن چيو ته: 'رسول الله ﷺ اسان کي صدقو ڏيڻ جو حڪم ڏنو. پوءِ اسان مان هڪ هليو ويو - ڪوشش ڪندي - ايتري تائين جو هو هڪ خيرات - هڪ مٽي کڻي واپس آيو، انهن مان هڪ لاءِ، اڄ لاءِ، هڪ لک درهم جي برابر هوندو.' شقيق چيو؛ 'جيئن هو پاڻ کي مجبور ڪري رهيو هو'.