Umar menangis melihat bekas tikar di lambung Nabi, dan sabda beliau: tidak ridhakah engkau bila mereka mendapat dunia dan kita mendapat akhirat

Imam Ibnu Majah : 4143

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنِي سِمَاكٌ الْحَنَفِيُّ أَبُو زُمَيْلٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْعَبَّاسِ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى حَصِيرٍ قَالَ فَجَلَسْتُ فَإِذَا عَلَيْهِ إِزَارٌ وَلَيْسَ عَلَيْهِ غَيْرُهُ وَإِذَا الْحَصِيرُ قَدْ أَثَّرَ فِي جَنْبهِ وَإِذَا أَنَا بِقَبْضَةٍ مِنْ شَعِيرٍ نَحْوِ الصَّاعِ وَقَرَظٍ فِي نَاحِيَةٍ فِي الْغُرْفَةِ وَإِذَا إِهَابٌ مُعَلَّقٌ فَابْتَدَرَتْ عَيْنَايَ فَقَالَ مَا يُبْكِيكَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ وَمَالِي لَا أَبْكِي وَهَذَا الْحَصِيرُ قَدْ أَثَّرَ فِي جَنْبِكَ وَهَذِهِ خِزَانَتُكَ لَا أَرَى فِيهَا إِلَّا مَا أَرَى وَذَلِكَ كِسْرَى وَقَيْصَرُ فِي الثِّمَارِ وَالْأَنْهَارِ وَأَنْتَ نَبِيُّ اللَّهِ وَصَفْوَتُهُ وَهَذِهِ خِزَانَتُكَ قَالَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أَلَا تَرْضَى أَنْ تَكُونَ لَنَا الْآخِرَةُ وَلَهُمْ الدُّنْيَا قُلْتُ بَلَى

Безгә [Мөхәммәд бин Басися́р] безгә [Гомәр бин Юныс] безгә [Икримә бин Аммар] миңа [Симак әл-Хәнәфи Әбу Зумәйл] миңа [Габдулла бин Әл-Аббас] миңа [Гомәр бин Хаттаб] ул болай диде: "Мин бервакыт Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам белән келәмдә утырганда очраштым". Гомәр дәвам итте: "Аннары мин утырдым, аның өстендә бер генә тукыма кигәнен күрдем, кигәненнән башка тукыма юк иде, ә келәм аның ягында эз калдырган иде. Мин шулай ук бүлмә почмагында бер уч бодай һәм тирене элеп торган яфраклар күрдем. Күзләрем яшь белән тулганын сизмәдем. Ул сорады: "Ни өчен сине елаттылар, әй, Ибнул-Хаттаб?" Мин җавап бирдем: "Әй, Аллаһның пәйгамбәре, бу келәм синең ягыңда торганда, һәм мин синең бүлмәңдә күргәннәрдән башка бернәрсә дә күрмим." Кисра патшасы һәм Рим императоры җимешләр һәм елгалар белән тулган вакытта, син Аллаһның пәйгамбәре һәм Аның сайлаган затың, ләкин синең бүлмәң менә шундый гына! Ул җавап бирде: "Әй, Ибнул Хаттаб, син безнең, ә аларның дөньяга ия булуыбызга риза түгелме?" Мин: "Әлбәттә", - дип җавап бирдем.