Imam Ibnu Majah : 4079

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ حَسَّانَ بْنِ عَطِيَّةَ قَالَ مَالَ مَكْحُولٌ وَابْنُ أَبِي زَكَرِيَّا إِلَى خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ وَمِلْتُ مَعَهُمَا فَحَدَّثَنَا عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ قَالَقَالَ لِي جُبَيْرٌ انْطَلِقْ بِنَا إِلَى ذِي مِخْمَرٍ وَكَانَ رَجُلًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَانْطَلَقْتُ مَعَهُمَا فَسَأَلَهُ عَنْ الْهُدْنَةِ فَقَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ سَتُصَالِحُكُمْ الرُّومُ صُلْحًا آمِنًا ثُمَّ تَغْزُونَ أَنْتُمْ وَهُمْ عَدُوًّا فَتَنْتَصِرُونَ وَتَغْنَمُونَ وَتَسْلَمُونَ ثُمَّ تَنْصَرِفُونَ حَتَّى تَنْزِلُوا بِمَرْجٍ ذِي تُلُولٍ فَيَرْفَعُ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الصَّلِيبِ الصَّلِيبَ فَيَقُولُ غَلَبَ الصَّلِيبُ فَيَغْضَبُ رَجُلٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ فَيَقُومُ إِلَيْهِ فَيَدُقُّهُ فَعِنْدَ ذَلِكَ تَغْدِرُ الرُّومُ وَيَجْتَمِعُونَ لِلْمَلْحَمَةِحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ حَسَّانَ بْنِ عَطِيَّةَ بِإِسْنَادِهِ نَحْوَهُ وَزَادَ فِيهِ فَيَجْتَمِعُونَ لِلْمَلْحَمَةِ فَيَأْتُونَ حِينَئِذٍ تَحْتَ ثَمَانِينَ غَايَةٍ تَحْتَ كُلِّ غَايَةٍ اثْنَا عَشَرَ أَلْفًا

اسان کي [ابوبڪر بن ابو شيبه] ٻڌايو آهي اسان کي [عيسيٰ بن يونس] ٻڌايو آهي [العوزي] کان [الحسن بن عطيه] چيو آهي ته؛ 'مخل ۽ ابن ابو زڪريا خالد بن معدان وٽ ويا، ۽ مان به انهن ٻنهي سان گڏ ويس، پوءِ [خالد بن معدان] اسان کي [جبير بن نفير] کان ٻڌايو ته؛ 'جبير بن نفير هڪ ڀيرو مون کي چيو، 'اچو ته [ضل المخمر] ڏانهن وڃون - جيڪو رسول الله صلي الله عليه وسلم جي صحابين مان هڪ هو -، تنهنڪري مان ان سان گڏ ويس. پوءِ مون کانئس ملاحم - وڏي جنگ - جي واقعي بابت پڇيو. هن جواب ڏنو، 'مون هڪ ڀيرو رسول الله صلي الله عليه وسلم کي چوندي ٻڌو هو ته؛ 'رومي توهان سان صلح ڪندا، جنهن کان پوءِ اهي ۽ توهان دشمن سان وڙهندا جيستائين توهان فتح نه ڪريو ۽ مال غنيمت حاصل نه ڪريو، ۽ آخرڪار اهي هٿيار ڦٽا ڪندا. ان کان پوءِ، توهان هڪ ٽڪري واري چراگاهه ڏانهن ويندا.' پوءِ هڪ صليبي سپاهي صليب کڻي رهيو هو ۽ چئي رهيو هو ته: 'صليبي فتح ٿي ويا آهن'. تنهن ڪري هڪ مسلمان اهو ٻڌي ناراض ٿي ويو، تنهن ڪري هن ان ماڻهوءَ جي ويجهو وڃي کيس ماريو. تنهن ڪري رومين صلح کان خيانت ڪئي، جيستائين اهي هڪ وڏي جنگ ڪرڻ لاءِ گڏ نه ٿيا. اسان کي ٻڌايو آهي [عبدالرحمان بن ابراهيم عاد دماسيقي] اسان کي ٻڌايو آهي [الوليد بن مسلم] اسان کي [العوزي] [حسن بن عثيه] کان مٿي ڏنل حديث وانگر هڪ سند سان ٻڌايو آهي، پر هن وڌيڪ چيو ته، 'پوءِ اهي هڪ وڏي پيماني تي جنگ ڪرڻ لاءِ گڏ ٿيا، تنهنڪري ان وقت اهي اسي جهنڊن هيٺ آيا - ڪمانڊر -، ۽ هر جهنڊي ٻارهن هزار سپاهين جي اڳواڻي ڪئي هئي'.