Beruntunglah seorang muslim yang dengan hartanya dia memberi orang orang miskin, anak yatim dan ibnu sabil (musafir yang kehabisan bekal)
Imam Ibn Majah : 3985
حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ الْمِصْرِيُّ أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ عِيَاضِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ يَقُولُقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ مَا أَخْشَى عَلَيْكُمْ أَيُّهَا النَّاسُ إِلَّا مَا يُخْرِجُ اللَّهُ لَكُمْ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ كَيْفَ قُلْتَ قَالَ قُلْتُ وَهَلْ يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْخَيْرَ لَا يَأْتِي إِلَّا بِخَيْرٍ أَوَ خَيْرٌ هُوَ إِنَّ كُلَّ مَا يُنْبِتُ الرَّبِيعُ يَقْتُلُ حَبَطًا أَوْ يُلِمُّ إِلَّا آكِلَةَ الْخَضِرِ أَكَلَتْ حَتَّى إِذَا امْتَلَأَتْ امْتَدَّتْ خَاصِرَتَاهَا اسْتَقْبَلَتْ الشَّمْسَ فَثَلَطَتْ وَبَالَتْ ثُمَّ اجْتَرَّتْ فَعَادَتْ فَأَكَلَتْ فَمَنْ يَأْخُذُ مَالًا بِحَقِّهِ يُبَارَكُ لَهُ وَمَنْ يَأْخُذُ مَالًا بِغَيْرِ حَقِّهِ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الَّذِي يَأْكُلُ وَلَا يَشْبَعُ
Naiulat sa amin [Isa bin Hammad Al Mishri] na naiulat sa amin [Al Laits bin Sa'd] mula kay [Sa'id Al Maqburi] mula kay ['Iyadl bin Abdullah] na narinig niya [Abu Sa'id Al Khudri] na nagsabi, "Ang Sugo ng Allah (kapayapaan at mga pagpapala ng Allah ay mapasakanya) na nangangaral sa harap ng mga tao, sinabi niya: "Hindi! Sumpa man sa Allah, wala akong dapat ikabahala tungkol sa inyo, O mga tao, maliban sa kinang ng mundong nilikha ng Allah." Kaya may nagtanong sa kanya, "O Sugo ng Allah, posible ba na ang mabuti ay magdulot ng masama?" Natahimik sandali ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam, pagkatapos ay nagtanong: "Ano ang iyong tinatanong?" Sinabi ni Abu Sa'id, "Tinanong ko, "Posible ba na ang mabuti ay magdulot ng masama?" Aniya: "Tunay nga, ang kabutihan ay walang idudulot maliban sa kabutihan o sa kabutihan mismo. Tunay nga, lahat ng tumutubo sa tagsibol ay mamamatay nang walang kabuluhan, o malapit sa kamatayan, maliban sa mga kumakain ng gulay, patuloy silang kumakain hanggang sa lumaki ang kanilang tiyan, haharap sila sa araw habang naglalabas ng dumi at umiihi. Pagkatapos noon ay babalik sila sa pagkain muli. Kaya't sinumang yumaman sa tamang paraan ay pagpapalain, at sinumang yumaman sa maling paraan ay parang isang taong kumakain at hindi kailanman nakakaramdam ng busog."