Imam Ibnu Majah : 3950

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُبَيْدٍ مُؤَذِّنُ مَسْجِدِ حُرْدَانَ قَالَ حَدَّثَتْنِي عُدَيْسَةُ بِنْتُ أُهْبَانَ قَالَتْلَمَّا جَاءَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ هَاهُنَا الْبَصْرَةَ دَخَلَ عَلَى أَبِي فَقَالَ يَا أَبَا مُسْلِمٍ أَلَا تُعِينُنِي عَلَى هَؤُلَاءِ الْقَوْمِ قَالَ بَلَى قَالَ فَدَعَا جَارِيَةً لَهُ فَقَالَ يَا جَارِيَةُ أَخْرِجِي سَيْفِي قَالَ فَأَخْرَجَتْهُ فَسَلَّ مِنْهُ قَدْرَ شِبْرٍ فَإِذَا هُوَ خَشَبٌ فَقَالَ إِنَّ خَلِيلِي وَابْنَ عَمِّكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَهِدَ إِلَيَّ إِذَا كَانَتْ الْفِتْنَةُ بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ فَأَتَّخِذُ سَيْفًا مِنْ خَشَبٍ فَإِنْ شِئْتَ خَرَجْتُ مَعَكَ قَالَ لَا حَاجَةَ لِي فِيكَ وَلَا فِي سَيْفِكَ

اسان کي ٻڌايو آهي [محمد بن بصير] اسان کي ٻڌايو آهي [شفوان بن عيسيٰ] اسان کي ٻڌايو آهي [عبدالله بن عبيد] جيڪو مسجد هردان جو مؤذن هو، هن چيو؛ مون کي ٻڌايو آهي [عديسہ بنت اُهبان] هن چيو؛ 'جڏهن علي بن ابو طالب هتي آيو، يعني بصره، ته هو منهنجي پيءُ وٽ آيو ۽ چيو؛ 'اي ابو مسلم، ڇا تون انهن سان وڙهڻ ۾ منهنجي مدد ڪندين؟' [هن - منهنجو پيءُ -] جواب ڏنو، 'ٺيڪ آهي'. پوءِ منهنجي پيءُ پنهنجي ٻانهي کي سڏيو ۽ چيو؛ 'اي ٻانهي، منهنجي تلوار ڪڍ!' عديسہ چيو، 'پوءِ غلام پنهنجي تلوار ڪڍي، پوءِ هڪ انچ ڊگهي ڪڍي، ۽ اهو معلوم ٿيو ته تلوار ڪاٺ جي ٺهيل هئي. پوءِ منهنجي پيءُ چيو؛ 'بيشڪ، منهنجي پياري ۽ توهان جي چاچي جي پٽ، شال الله عليه السلام، مون سان واعدو ڪيو هو ته، جيڪڏهن مسلمانن ۾ بدگماني آهي، ته پوءِ ڪاٺ جي تلوار کڻو. پوءِ جيڪڏهن توهان چاهيو ته مان توهان سان گڏ نڪرندس؟' علي چيو؛ 'مون کي توهان ۽ توهان جي تلوار جي ضرورت ناهي'.