Imam Ibnu Majah : 1
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَمَرْتُكُمْ بِهِ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَيْتُكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا
आमकां [अबू बकर बिन अबू शैबाह] सांगलां की ताणें म्हणलें; आमकां [शरीकाक] [अल अ'माश] कडल्यान [अबू सालीह] कडल्यान [अबू हुरैरा] कडल्यान ताणें सांगिल्लें अशें सांगलां; अल्लाच्या दूतान (स.अ.व.) म्हणलें: ‘हांव तुमकां जें आज्ञा करतां तें घेयात, आनी जें कितें तुमकां मना करतां तें सोडून दिवचें.
Imam Ibnu Majah : 2
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَرُونِي مَا تَرَكْتُكُمْ فَإِنَّمَا هَلَكَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ بِسُؤَالِهِمْ وَاخْتِلَافِهِمْ عَلَى أَنْبِيَائِهِمْ فَإِذَا أَمَرْتُكُمْ بِشَيْءٍ فَخُذُوا مِنْهُ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَإِذَا نَهَيْتُكُمْ عَنْ شَيْءٍ فَانْتَهُوا
[मुहम्मद बिन अश शब्बा] हांणी आमकां सांगलें की; [जरीर] आमकां सांगलें की [अल अ'माश] कडल्यान [अबू सालीह] कडल्यान [अबू हुरैरा] कडल्यान ताणें म्हणलें; अल्लाचो दूत (स.अ.व.) हाणें म्हळें: ‘हांवें तुका सोडून दिल्लें तें सोडून दिवचें. खरेंच तुमच्या आदींचे लोक आपल्या संदेष्ट्यां कडेन आशिल्ल्या प्रस्नांक आनी मतभेदांक लागून नश्ट जाले. जर हांव तुका कितेंय करपाची आज्ञा दितां जाल्यार मागीर तुज्या क्षमतेन कर आनी जर हांव तुका कितेंय करपाक बंदी घालतां जाल्यार तें टाळ.’ अशें म्हण्टात.
Imam Ibnu Majah : 3
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَطَاعَنِي فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ وَمَنْ عَصَانِي فَقَدْ عَصَى اللَّهَ
आमकां [अबू बकर बिन अबू शायबा] कडेन सांगलां की ताणें म्हणलें, आमकां [अबू मुअवीया], आनी [वाकी’] [अल अमासी] कडल्यान [अबू सालीह] कडल्यान [अबू हुरैरा] कडल्यान [अबू हुरैरा] कडल्यान अशें सांगलां; अल्लाचो दूत (स.अ.व.) हाणें म्हळां: ‘जो कोण म्हजें आज्ञापालन करता ताणें अल्लाचें आज्ञापालन केलां आनी कोणेंय म्हजें आज्ञाभंग करता ताणें अल्लाची आज्ञा मोडल्या.
Imam Ibnu Majah : 4
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ عَنْ ابْنِ الْمُبَارَكِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُوقَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ قَالَكَانَ ابْنُ عُمَرَ إِذَا سَمِعَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا لَمْ يَعْدُهُ وَلَمْ يُقَصِّرْ دُونَهُ
आमकां [मुहम्मद बिन अब्दुल्ला बिन नुमैर] म्हणटा, आमकां [जकारिया बिन आदि] [इब्न मुबारक] कडल्यान [मुहम्मद बिन सुकाह] कडल्यान [अबू जाफर] कडल्यान सांगलां ताणें सांगलें; ' [इब्न उमर] अल्लाहाच्या दूत सल्लाहु अलैहि वसल्लम हाचे कडल्यान एक हदीस आयकली जाल्यार तो ती चुकोवचो ना आनी हेर खंयच्याय गजालींत व्यस्त आसचो ना'.
Imam Ibnu Majah : 5
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى بْنِ سُمَيْعٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَفْطَسُ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْجُرَشِيِّ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَخَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ نَذْكُرُ الْفَقْرَ وَنَتَخَوَّفُهُ فَقَالَ أَالْفَقْرَ تَخَافُونَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتُصَبَّنَّ عَلَيْكُمْ الدُّنْيَا صَبًّا حَتَّى لَا يُزِيغَ قَلْبَ أَحَدِكُمْ إِزَاغَةً إِلَّا هِيهْ وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ تَرَكْتُكُمْ عَلَى مِثْلِ الْبَيْضَاءِ لَيْلُهَا وَنَهَارُهَا سَوَاءٌقَالَ أَبُو الدَّرْدَاءِ صَدَقَ وَاللَّهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرَكَنَا وَاللَّهِ عَلَى مِثْلِ الْبَيْضَاءِ لَيْلُهَا وَنَهَارُهَا سَوَاءٌ
आमकां [हिशाम बिन अम्मर अद दिमास्की] सांगलां, आमकां [मुहम्मद बिन ईसा बिन सुमै’] सांगलां की ताणें सांगलें, आमकां [इब्राहिम बिन सुलेमान अल अफथास] [अल वलीद बिन अब्दुररहमान अल जुराशी] कडल्यान [जुबैर बिन नुफायर] कडल्यान [अबू दरदा`] कडल्यान सांगलां की ताणें सांगलें; ‘आमी गरिबीच्या प्रस्नाचेर चर्चा करतना अल्लाचो दूत (स.अ.व.) आमचे कडेन भायर सरलो आनी आमी ताका भियेले. मागीर ताणें म्हणलें: ‘तुका गरिबीक भंय दिसता? ज्या हातांत म्हजो जीव आसा ताचे कडल्यान, तुमच्यांतल्या एका मनशाचें काळीज मेळपा बगर वळचें ना मेरेन संवसार तुमकां दितलो. खरेंच हांवें तुमकां एक स्पश्ट गजाल सोडल्या, रात आनी दीस सारके आसात'. अबू दरदा` म्हणालो; ‘अल्लाची कसम, अल्लाच्या दूतान (स.अ.व.) आमकां स्पश्ट गजाल सोडल्या, रात आनी दीस सारके आसात’.
Imam Ibnu Majah : 6
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ قُرَّةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي مَنْصُورِينَ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَذَلَهُمْ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ
आमकां [मुहंमद बिन बश्यार] म्हणटालो, आमकां [मुहम्मद बिन जाफराक] सांगलां की ताणें सांगलें, आमकां [शुबा] [मुअवीय बिन कुर्रा] कडल्यान [ताच्या बापाय कडल्यान] सांगलां की ताणें सांगलें; अल्लाचो दूत (स.अ.व.) हाणें म्हणलें: ‘म्हज्या उम्माचो एक पंगड सदांच आसतलो, जाका आदार जातलो. तांचो अपमान करपी लोक कयामताच्या दिसा मेरेन तांकां हानी करचे नात.'
Imam Ibnu Majah : 7
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْد اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَلْقَمَةَ نَصْرُ بْنُ عَلْقَمَةَ عَنْ عُمَيْرِ بْنِ الْأَسْوَدِ وَكَثِيرِ بْنِ مُرَّةَ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي قَوَّامَةً عَلَى أَمْرِ اللَّهِ لَا يَضُرُّهَا مَنْ خَالَفَهَا
अबू अब्दुल्लान आमकां सांगलां की ताणें म्हणलें; हिशाम बिन अम्मार हाणें आमकां सांगलां की ताणें म्हळें; याह्या बिन हमझान आमकां सांगलां की ताणें म्हणलें; अबू अलकामा नशर बिन अलकामा हाणें आमकां उमैर अल असवद आनी कथिर बिन मुर्रा अल हदलरमी हाचे कडल्यान अबू हुरैरा कडल्यान सांगलां की ताणें म्हळें; अल्लाचो दूत (स.अ.व.) हाणें म्हळां: ‘म्हज्या उम्माचो एक पंगड सदांच आसतलो जो अल्लाच्या आज्ञेचेर घट्ट उबो रावतलो आनी तांकां विरोध करपी तांकां हानी करचे नात.’
Imam Ibnu Majah : 8
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْد اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا الْجَرَّاحُ بْنُ مَلِيحٍ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ زُرْعَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عِنَبَةَ الْخَوْلَانِيَّ وَكَانَ قَدْ صَلَّى الْقِبْلَتَيْنِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَزَالُ اللَّهُ يَغْرِسُ فِي هَذَا الدِّينِ غَرْسًا يَسْتَعْمِلُهُمْ فِي طَاعَتِهِ
अबू अब्दुल्लान आमकां सांगलां की ताणें म्हणलें; हिशाम बिन अम्मारान आमकां सांगलां की ताणें म्हणलें, अल जर्राह बिन मलीहान आमकां सांगलां की ताणें म्हणलें, बकर बिन ज़ुराहान आमकां सांगलां की ताणें म्हणलें; अबू इनाबाह अल खौलानी हांवें आयकलें, आनी तो एक साथीदार आशिल्लो, जो अल्लाच्या दूता (स.अ.व.) कडेन दोन किब्लांक तोंड करून प्रार्थना करतालो, म्हणटालो; अल्लाचो दूत (स.अ.व.) म्हणटालो अशें आयकलें: ‘अल्ला ह्या धर्मांत सदांच सुदारणा करपाची वनस्पत रोयतलो, जी तो आपल्या आज्ञापालनाक दिश्टी दितलो.’
Imam Ibnu Majah : 9
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ حُمَيْدِ بْنِ كَاسِبٍ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ نَافِعٍ حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ أَرْطَاةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَامَ مُعَاوِيَةُ خَطِيبًا فَقَالَ أَيْنَ عُلَمَاؤُكُمْ أَيْنَ عُلَمَاؤُكُمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ إِلَّا وَطَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي ظَاهِرُونَ عَلَى النَّاسِ لَا يُبَالُونَ مَنْ خَذَلَهُمْ وَلَا مَنْ نَصَرَهُمْ
आमकां [या'कुब बिन हुमैद बिन कासीब] सांगलां की ताणें सांगलें, आमकां [अल कासिम बिन नाफी'] सांगलां की ताणें सांगलें, आमकां [अल हज्जाज बिन अरताह] ['अमर बिन शुअइब] कडल्यान [ताच्या बापाय कडल्यान] सांगलां की ताणें सांगलें; [मुअवीया] प्रवचन दिवपाक उबो रावलो आनी ताणें म्हणलें: ‘तुमचे विद्वान खंय आसात? तुमचे विद्वान खंय आसात? अल्लाचो दूत (स.अ.व.) म्हणटालो अशें आयकलें: ‘जो मेरेन म्हज्या उम्माचो एक पंगड सगळ्या लोकांचेर जैतिवंत जायना तो मेरेन न्यायाचो दीस येवचो ना, तांकां अपमान करपी वा तांकां आदार दिवपी लोकांची काळजी घेवची ना.’
Imam Ibnu Majah : 10
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ شُعَيْبٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ بَشِيرٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الرَّحَبِيِّ عَنْ ثَوْبَانَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي عَلَى الْحَقِّ مَنْصُورِينَ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
ताणें सांगिल्लें आमकां [हिशाम बिन अम्मार] सांगलां, ताणें सांगलें अशें आमकां [मुहम्मद बिन शुअइब] सांगलां, आमकां [सैद बिन बशीर] [कतादा] कडल्यान [अबू किलाबा] कडल्यान [अबू असमा` अर रहबी] कडल्यान [त्साउबान] कडल्यान सांगलां की ताणें सांगलें; अल्लाचो दूत (स.अ.व.) हाणें म्हणलें: ‘म्हज्या उम्माचो एक पंगड सदांच आसतलो, जाका सत्याचेर आदार जातलो आनी ताका विरोध करपी लोकांक अल्लाचो निर्णय येय मेरेन तांकां हानी जावची ना.’
Imam Ibnu Majah : 11
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ قَالَ سَمِعْتُ مُجَالِدًا يَذْكُرُ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَكُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَطَّ خَطًّا وَخَطَّ خَطَّيْنِ عَنْ يَمِينِهِ وَخَطَّ خَطَّيْنِ عَنْ يَسَارِهِ ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ فِي الْخَطِّ الْأَوْسَطِ فَقَالَ هَذَا سَبِيلُ اللَّهِ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ{ وَأَنَّ هَذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيمًا فَاتَّبِعُوهُ وَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ }
आमकां [अबू सईद अब्दुल्ला बिन सईद] सांगलां की [अबू खालिद अल अहमर] म्हणालो: हांवें [मुजालिद] [जाबिर बिन अब्दुल्ला] कडल्यान [अश शाबी] कडल्यान सांगिल्लें आयकलां की ताणें म्हणलें: ‘आमी पैगंबर (स.अ.व.) हांचे वांगडा आशिल्ले आनी ताणें एक ओळ काडली, मागीर ताणें आपल्या उजव्या वटेन दोन ओळी काडल्यो आनी ताचेर दोन ओळी काडल्यो ताचो उजवो उजवो. मागीर ताणें मदल्या रेशेचेर हात दवरून म्हणलें: ‘अल्लाचो हो मार्ग’. मागीर ताणें हो श्लोक वाचलो: ‘आनी खरेंच हो म्हजो मार्ग, सरळ, म्हणून ताचो पाळो; आनी हेर मार्गांनी वचूं नाकात, कारण ते तुमकां ताच्या मार्गांतल्यान वेगळे करतले.'
Imam Ibnu Majah : 12
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ جَابِرٍ عَنْ الْمِقْدَامِ بْنِ مَعْدِيكَرِبَ الْكِنْدِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُوشِكُ الرَّجُلُ مُتَّكِئًا عَلَى أَرِيكَتِهِ يُحَدَّثُ بِحَدِيثٍ مِنْ حَدِيثِي فَيَقُولُ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ كِتَابُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مَا وَجَدْنَا فِيهِ مِنْ حَلَالٍ اسْتَحْلَلْنَاهُ وَمَا وَجَدْنَا فِيهِ مِنْ حَرَامٍ حَرَّمْنَاهُ أَلَّا وَإِنَّ مَا حَرَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلُ مَا حَرَّمَ اللَّهُ
[अबू बकर बिन अबू शैबा] हांणी आमकां सांगलें, ताणें सांगलें; [जैद बिन अल हुबाब] आमकां सांगलें, [मुअवीया बिन सालीह] कडल्यान म्हाका सांगलें, [अल हसन बिन जाबीर] म्हाका सांगलें, [अल मिकदाम बिन मा'दीकरीब अल किंदी] कडल्यान सांगलें; अल्लाचो दूत (स.अ.व.) हाणें म्हळां: ‘एक मनीस आपल्या जाग्यार फाटीं वळून आशिल्लो, ताका म्हजे कडल्यान एक हदीस सांगली असो भंय आसा, पूण ताणें म्हणलें: ‘आमच्या आनी तुज्या मदीं अल्लाचें सगळ्यांत व्हडलें पुस्तक आसा. तातूंत जें कितें कायदेशीर दिसता तें आमी कायदेशीर करतात आनी तातूंत जें बेकायदेशीर दिसता तें आमी बेकायदेशीर करतात.' अल्लाचो दूत (स.अ.व.) जें मना करता तें अल्लान मना केलां हें जाणून घेयात.'
Imam Ibnu Majah : 13
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ فِي بَيْتِهِ أَنَا سَأَلْتُهُ عَنْ سَالِمٍ أَبِي النَّضْرِ ثُمَّ مَرَّ فِي الْحَدِيثِ قَالَ أَوْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا أُلْفِيَنَّ أَحَدَكُمْ مُتَّكِئًا عَلَى أَرِيكَتِهِ يَأْتِيهِ الْأَمْرُ مِمَّا أَمَرْتُ بِهِ أَوْ نَهَيْتُ عَنْهُ فَيَقُولُ لَا أَدْرِي مَا وَجَدْنَا فِي كِتَابِ اللَّهِ اتَّبَعْنَاهُ
आमकां [नस्र बिन अली अल जहदलामी] सांगलां की ताणें सांगलें, आमकां [सुफयान बिन उयना] सांगलां - हांवें ताका ताच्या घरांत विचारलें - [सलीम अबू अल नडलर] कडल्यान - मागीर ताणें एक हदीस वाचली -, ताणें सांगलें; वा [जैद बिन असलम] कडल्यान [उबैदुल्लाह बिन अबू रफी'] कडल्यान [ताच्या बापाय कडल्यान] जांणी म्हणलें; अल्लाचो दूत (स.अ.व.) हाणें म्हणलें: ‘खरें म्हणल्यार तुमच्यांतलो एकलो आपल्या आसनाचेर आदारून बसून मेळटलो, मागीर म्हजीं आज्ञा आनी निषेध ताचे कडेन येतात, पूण तो म्हणटा; 'म्हाका खबर ना, आमकां अल्लाच्या पुस्तकांत कितें मेळटा, देखून आमी ताचे फाटल्यान वतात'.'
Imam Ibnu Majah : 14
حَدَّثَنَا أَبُو مَرْوَانَ مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ الْعُثْمَانِيُّ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَحْدَثَ فِي أَمْرِنَا هَذَا مَا لَيْسَ مِنْهُ فَهُوَ رَدٌّ
आमकां सांगलां [अबू मरवान मुहंमद बिन उस्मान अल उस्मानी] म्हणालो, आमकां [इब्राहिम बिन सअद बिन इब्राहिम बिन अब्दुररहमान बिन औफ] [ताच्या बापाय कडल्यान] [अल कासिम बिन मुहंमद] कडल्यान [आयशा] कडल्यान सांगलां; अल्लाचो दूत सल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें म्हळां: ‘जो कोण आमच्या वेव्हारांत ताचो भाग न्हय अशी नवी गजाल हाडटा जाल्यार ती न्हयकारतात’.
Imam Ibnu Majah : 15
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحِ بْنِ الْمُهَاجِرِ الْمِصْرِيُّ أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ خَاصَمَ الزُّبَيْرَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شِرَاجِ الْحَرَّةِ الَّتِي يَسْقُونَ بِهَا النَّخْلَ فَقَالَ الْأَنْصَارِيُّ سَرِّحْ الْمَاءَ يَمُرُّ فَأَبَى عَلَيْهِ فَاخْتَصَمَا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ أَرْسِلْ الْمَاءَ إِلَى جَارِكَ فَغَضِبَ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ يَا زُبَيْرُ اسْقِ ثُمَّ احْبِسْ الْمَاءَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى الْجَدْرِ قَالَ فَقَالَ الزُّبَيْرُ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَحْسِبُ هَذِهِ الْآيَةَ نَزَلَتْ فِي ذَلِكَ{ فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا }
[मुहंमद बिन रुमह बिन अल मुहाजिर अल मिश्री] म्हणालो, [अल लैस्ट बिन सअद] हांणी [उर्वाह बिन अझ जुबैर] कडल्यान [इब्न सिहाब] कडल्यान आमकां सांगलें की [अब्दुल्ला बिन अझ जुबैर] ताका सांगलें की अंसारांतल्या एका मनशान अल्लाच्या दूता (स.अ.व.) हाचे मुखार अझ जुबैरा कडेन वादविवाद केलो शिंपणावळ पद्दत तांणी आपल्या खजूरांक उदक दिवपाखातीर वापरताले. अंसारान उदक वचूंक दिवचें अशें म्हणलें, पूण अझ जुबैरान लक्ष दिलें ना. देखून अल्लाचो दूत (स.अ.व.) हाचे मुखार तांचेमदीं वाद जालो. अल्लाच्या दूतान (स.अ.व.) म्हणलें, ‘हे जुबैर, तुज्या बागेक उदक दिवचें आनी मागीर उदक शेजाऱ्याक व्हांवपाक लावचें’. पूण अंसाराक राग येवन म्हणलें, हे अल्लाचो दूत, तो तुज्या मामाचो पूत म्हणून? मागीर रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमाचें तोंड बदललें, मागीर ताणें म्हणलें: ‘हे जुबैर, उदक -तुमची बाग-, मागीर उदक आडावचें म्हणजे तें परतून आपल्या मूळांत येवचें’. अब्दुल्ला बिन जुबैरान म्हणलें; देखून जुबैरान म्हणलें: ‘अल्लाच्या नांवान म्हाका दिसता की ही आयत त्या घडणुकेंत उक्ती जाल्ली: ‘म्हळ्यार तुज्या रब्बान, ते - सारांत - ज्या प्रकरणाचेर वाद घालतात तातूंत तुका न्यायाधीश करिनात मेरेन, मागीर तुमी दिल्ल्या निर्णयाक तांकां काळजांत हरकत ना आनी ती पुरायपणान मान्य करतात’.
Imam Ibnu Majah : 16
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى النَّيْسَابُورِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَمْنَعُوا إِمَاءَ اللَّهِ أَنْ يُصَلِّينَ فِي الْمَسْجِدِفَقَالَ ابْنٌ لَهُ إِنَّا لَنَمْنَعُهُنَّ فَغَضِبَ غَضَبًا شَدِيدًا وَقَالَ أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقُولُ إِنَّا لَنَمْنَعُهُنَّ
आमकां [मुहम्मद बिन याह्या अन नैसाबुरी] अशें सांगलां की ताणें म्हळें, आमकां [अब्दुर्राजाक] सांगलां की ताणें सांगलें, आमकां [माममाराक] [अझ जुहरी] कडल्यान [सलीम] कडल्यान [इब्न उमर] कडल्यान अशें सांगलां की अल्लाचो दूत (स.अ.व मशिदींत नमाज करप'. मागीर ताच्या एका पुतान म्हणलें: ‘खरें म्हणल्यार आमी तांकां आडायतले’. देखून इब्न उमराक खूब राग आयलो आनी ताणें ताका धिटाय दिली: ‘हांवें तुका अल्लाच्या दूताची (स.अ.व.) हदीस वाचली, पूण तुवें म्हणलें: ‘खरें म्हणल्यार आमी तांकां आडायतले’.
Imam Ibnu Majah : 17
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ ثَابِتٍ الْجَحْدَرِيُّ وَأَبُو عَمْرٍو حَفْصُ بْنُ عُمَرَ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍأَنَّهُ كَانَ جَالِسًا إِلَى جَنْبِهِ ابْنُ أَخٍ لَهُ فَخَذَفَ فَنَهَاهُ وَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهَا فَقَالَ إِنَّهَا لَا تَصِيدُ صَيْدًا وَلَا تَنْكِي عَدُوًّا وَإِنَّهَا تَكْسِرُ السِّنَّ وَتَفْقَأُ الْعَيْنَقَالَ فَعَادَ ابْنُ أَخِيهِ فَخَذَفَ فَقَالَ أُحَدِّثُكَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهَا ثُمَّ عُدْتَ تَخْذِفُ لَا أُكَلِّمُكَ أَبَدًا
[अहमद बिन थाबीत अल जदारी] आनी [अबू अम्र हफस बिन उमर] दोगांयनी म्हणलें: [अब्दुल वहाब अत-थकाफी] म्हणालो, [अय्यूब] आमकां [सैद बिन जुबैर] कडल्यान [अब्दुल्ला बिन मुगफ्ल] कडल्यान सांगलें, ताचो एक भाचो ताचे कुशीक बसलो आनी ताणें गोफणी वापरली. ताणें ताका आडायलो आनी म्हणलें: खरेंच अल्लाच्या दूतान (स.अ.व.) ताका बंदी घाल्या. ताणें म्हणलें: ‘ती कृती शिकाराची शिकार करिना आनी दुस्मानाचो नाशय ना. फकत दांत मोडून दोळे भायर काडटा.’ अशें म्हण्टात.
Imam Ibnu Majah : 18
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنِي بُرْدُ بْنُ سِنَانٍ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ قَبِيصَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ الْأَنْصَارِيَّ النَّقِيبَ صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَزَا مَعَ مُعَاوِيَةَ أَرْضَ الرُّومِ فَنَظَرَ إِلَى النَّاسِ وَهُمْ يَتَبَايَعُونَ كِسَرَ الذَّهَبِ بِالدَّنَانِيرِ وَكِسَرَ الْفِضَّةِ بِالدَّرَاهِمِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَأْكُلُونَ الرِّبَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا تَبْتَاعُوا الذَّهَبَ بِالذَّهَبِ إِلَّا مِثْلًا بِمِثْلٍ لَا زِيَادَةَ بَيْنَهُمَا وَلَا نَظِرَةًفَقَالَ لَهُ مُعَاوِيَةُ يَا أَبَا الْوَلِيدِ لَا أَرَى الرِّبَا فِي هَذَا إِلَّا مَا كَانَ مِنْ نَظِرَةٍ فَقَالَ عُبَادَةُ أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتُحَدِّثُنِي عَنْ رَأْيِكَ لَئِنْ أَخْرَجَنِي اللَّهُ لَا أُسَاكِنُكَ بِأَرْضٍ لَكَ عَلَيَّ فِيهَا إِمْرَةٌ فَلَمَّا قَفَلَ لَحِقَ بِالْمَدِينَةِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ مَا أَقْدَمَكَ يَا أَبَا الْوَلِيدِ فَقَصَّ عَلَيْهِ الْقِصَّةَ وَمَا قَالَ مِنْ مُسَاكَنَتِهِ فَقَالَ ارْجِعْ يَا أَبَا الْوَلِيدِ إِلَى أَرْضِكَ فَقَبَحَ اللَّهُ أَرْضًا لَسْتَ فِيهَا وَأَمْثَالُكَ وَكَتَبَ إِلَى مُعَاوِيَةَ لَا إِمْرَةَ لَكَ عَلَيْهِ وَاحْمِلْ النَّاسَ عَلَى مَا قَالَ فَإِنَّهُ هُوَ الْأَمْرُ
[हिशाम बिन अम्मार] आमकां सांगलें, [याह्या बिन हमजाह] आमकां सांगलें, [बुर्द बिन सिनान] म्हाका [इशाक बिन काबीशा] कडल्यान [ताच्या बापायन] सांगलें; [उबादा बिन शमीत अल अंसारी] हो रोमन देशांत मुअवीया वांगडा झुजपी अल्लाच्या दूताचो (स.अ.व.) एक सेनापती आनी साथीदार आशिल्लो. भांगराचे कुडके दीनाराक आनी रुप्याचे कुडके दिरहाक विकतें घेवपी आनी विकपी लोक ताचे नदरेक पडले. मागीर ताणें उलो मारलो; ‘हे लोकांनो, तुमी सूद घेतला, अल्लाचो दूत (स.अ.व.) म्हणटालो अशें आयकलां: ‘भांगर भांगराक समान प्रमाणांत सोडल्यार, तांचे मदीं चड आनी स्थगीत नासतना विकूंक नाकात’. मुअवियान ताका म्हणलें; ‘हे अबू अल-वालिद, ह्या वेव्हारांत हांव सूद मानना, फकत ताच्या स्थगीतपणांत सोडल्यार! ' उबादान जाप दिली; ‘हांवें तुका अल्लाच्या दूत (स.अ.व.) कडल्यान एक हदीस पावयली, पूण तूं तुज्याच नदरेक धरून आसा. खरेंच अल्लान म्हाका धांवडायलो जाल्यार हांव तुमच्या आज्ञा खाला आसून लेगीत तुमच्या वाठारांत रावचो ना’. मदीनाक परत येतकच ताका उमर बिन खट्टाब मेळ्ळो, मागीर उमरान ताका म्हणलें, ‘हे अबू अल-वालिद, तुका हांगा कित्याक येवपाक लायलो? मागीर ताणें उमराक ही काणी सांगली, आनी ताणें आपल्या राबित्याची सुवात सांगली ना. उमर म्हणालो: ‘हे अबू अल वालिद, परत तुज्या देशांत. खरेंच, अल्ला तुमची हाजीरी नासतना आनी तुमच्या सारकिल्या लोकां बगर एका देशाक अपमानीत करतलो’. मागीर उमरान मुअवीयाक पत्र बरयलें; ‘तुका ताचेर राज्य करपाचो अधिकार ना, आनी तो सांगता तें पाळपाक लोकांक आपोवप, कारण तो सत्याचेर आसा’.
Imam Ibnu Majah : 19
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ الْخَلَّادِ الْبَاهِلِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ أَنْبَأَنَا عَوْنُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَإِذَا حَدَّثْتُكُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَظُنُّوا بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي هُوَ أَهْنَاهُ وَأَهْدَاهُ وَأَتْقَاهُ
आमकां [अबू बकर बिन अल खल्लाद अल बाहिली] ताणें म्हळां अशें सांगलां, आमकां [याह्या बिन सईद] [इब्न अजलान] कडल्यान सांगलां, आमकां [‘आउन बिन अब्दुल्ला] [अब्दुल्ला बिन मसूद] कडल्यान सांगलां की ताणें म्हळें: ‘जर हांव तुमकां अल्लाच्या दूता कडल्यान एक हदीस वाचतां जाल्यार ती अशें मानात तें पावोवपी, मार्गदर्शन दिवपी आनी धर्मपरायणाचो सल्लो दिवपी अल्लाचो दूत.'
Imam Ibnu Majah : 20
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَ إِذَا حَدَّثْتُكُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا فَظُنُّوا بِهِ الَّذِي هُوَ أَهْنَاهُ وَأَهْدَاهُ وَأَتْقَاهُ
आमकां [मुहंमद बिन बश्यार] ताणें म्हळें अशें सांगलां, आमकां [याह्या बिन सईद] [शुबाह] कडल्यान [अमर बिन मुर्रा] कडल्यान [अबुल बख्तारी] कडल्यान [अबू अब्दुररहमान अस सुलामी] कडल्यान [अली बिन अबू तालिब] कडल्यान अशें सांगलां की ताणें म्हणलें: ‘जेन्ना हांव तुमकां अल्लाच्या दूत (स.स.) कडल्यान एक हदीस सांगतां of all be upon him), मागीर ताका पावोवपी, मार्गदर्शन दिवपी आनी धर्मपरायणाचो सल्लो दिवपी अल्लाचो दूत मानात.'