Imam Ibnu Majah : 3849

حَدَّثَنَا أَبُو يُوسُفَ الصَّيْدَلَانِيُّ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الرَّقِّيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ الْفَزَارِيِّ عَنْ أَبِي شَيْبَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُكَيْمٍ الْجُهَنِيِّ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الطَّاهِرِ الطَّيِّبِ الْمُبَارَكِ الْأَحَبِّ إِلَيْكَ الَّذِي إِذَا دُعِيتَ بِهِ أَجَبْتَ وَإِذَا سُئِلْتَ بِهِ أَعْطَيْتَ وَإِذَا اسْتُرْحِمْتَ بِهِ رَحِمْتَ وَإِذَا اسْتُفْرِجَتَ بِهِ فَرَّجْتَ قَالَتْ وَقَالَ ذَاتَ يَوْمٍ يَا عَائِشَةُ هَلْ عَلِمْتِ أَنَّ اللَّهَ قَدْ دَلَّنِي عَلَى الِاسْمِ الَّذِي إِذَا دُعِيَ بِهِ أَجَابَ قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي فَعَلِّمْنِيهِ قَالَ إِنَّهُ لَا يَنْبَغِي لَكِ يَا عَائِشَةُ قَالَتْ فَتَنَحَّيْتُ وَجَلَسْتُ سَاعَةً ثُمَّ قُمْتُ فَقَبَّلْتُ رَأْسَهُ ثُمَّ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِيهِ قَالَ إِنَّهُ لَا يَنْبَغِي لَكِ يَا عَائِشَةُ أَنْ أُعَلِّمَكِ إِنَّهُ لَا يَنْبَغِي لَكِ أَنْ تَسْأَلِينَ بِهِ شَيْئًا مِنْ الدُّنْيَا قَالَتْ فَقُمْتُ فَتَوَضَّأْتُ ثُمَّ صَلَّيْتُ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَدْعُوكَ اللَّهَ وَأَدْعُوكَ الرَّحْمَنَ وَأَدْعُوكَ الْبَرَّ الرَّحِيمَ وَأَدْعُوكَ بِأَسْمَائِكَ الْحُسْنَى كُلِّهَا مَا عَلِمْتُ مِنْهَا وَمَا لَمْ أَعْلَمْ أَنْ تَغْفِرَ لِي وَتَرْحَمَنِي قَالَتْ فَاسْتَضْحَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ إِنَّهُ لَفِي الْأَسْمَاءِ الَّتِي دَعَوْتِ بِهَا

আমাক কৈছে [আবু ইউছুফ আছ শ্বৈদালানী মহম্মদ বিন আহমদ আৰ ৰাক্কীয়ে] আমাক [মুহাম্মাদ বিন চালামাহ] [আল ফজাৰী]ৰ পৰা [আবু ছায়াইবা]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন উকাইম আল জুহানী] [আইছিয়া]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কোৱা শুনিলোঁ: ‘আল্লাহুমম ইন্নি আছ’আলুক বিয়াছমিক আলতাহিৰ আলতায়িব আললুবাৰক আল’আহাব্ব ‘ইইলায়ক আল্লাহী ‘ইইধা দ্বীত বিহ ‘আজাবত ৱাইইধা সুইল্ট বিহ ‘আয়তায়ত ৱা’ইদা আস্তৰহিমতি বিহ ৰহিমত WA'IIDHA ASTUFRIJAT BIH FARRAJT QALAT WAQAL DHAT YAWM' 'হে আল্লাহ, নিশ্চয় মই আপোনাৰ নামত, পবিত্ৰ, সুন্দৰী, মৰম আৰু অধিক প্ৰিয়জনক বিচাৰো যে যেতিয়া আপোনাক তেওঁৰ ওচৰলৈ মাতিব তেতিয়া আপুনি দান কৰিব, আৰু যেতিয়া আপোনাক তেওঁৰ দ্বাৰা অনুৰোধ কৰা হ'ব তেতিয়া আপুনি দিব, আৰু যেতিয়া আপোনাক তেওঁৰ পৰা দয়া বিচৰা হ'ব তেতিয়া আপুনি দয়ালু হ'ব আৰু যেতিয়া আপোনাক অনুৰোধ কৰা হ'ব তেওঁৰ লগত ওলাই অহাৰ পথৰ বাবে আপুনি ওলাই অহাৰ পথ দিব'। 'আইছাই ক'লে; এদিন তেওঁ ক’লে, ‘হে আইছা, তুমি জানানে যে আল্লাহে মোক এনে এটা নাম দেখুৱাইছে, যিটো নাম মাতিলে তেওঁ সেই নামটো প্ৰদান কৰিব?’ 'আইছাই ক'লে; মই উত্তৰ দিলোঁ; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মোৰ পিতৃ, তুমি আৰু মোৰ মাৰ বাবে তেওঁক মোক শিকাওক'। তেওঁ ক’লে: ‘সঁচাকৈয়ে তেওঁ তোমাৰ যোগ্য নহয়, হে ‘আইছিয়া’। 'আইছাই ক'লে; গতিকে মই এফালে খোজ দি অলপ সময় বহিলোঁ তাৰ পিছত মই উঠি তেওঁৰ মূৰটো ঘূৰাই দিলোঁ, তাৰ পিছত মই ক’লোঁ; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল মোক শিক্ষা দিয়া'। তেওঁ ক’লে, ‘নিশ্চয় তেওঁ তোমাৰ যোগ্য নহয়, হে ‘আইছা, অৰ্থাৎ তোমাক শিকোৱা, সঁচাকৈয়ে তেওঁ তোমাৰ যোগ্য নহয় যদিহে তেওঁৰ লগত তুমি জগতৰ পৰা কিবা এটা বিচাৰিছা’। 'আইছাই ক'লে; 'গতিকে মই উঠি অজু কৰিলো' তাৰ পিছত দুটা ৰাক'আত নামাজ দি নামাজ পঢ়িলোঁ; 'হে আল্লাহ, সঁচাকৈয়ে মই আপোনাক প্ৰাৰ্থনা কৰিছো, হে আল্লাহ, মই আপোনাক প্ৰাৰ্থনা কৰিছো, হে ৰহমান, মই আপোনাক প্ৰাৰ্থনা কৰিছো, হে পৰম দয়ালু, পৰম দয়ালু, আৰু মই আপোনাৰ সকলো সুন্দৰ নামেৰে প্ৰাৰ্থনা কৰিছো, যিসকলক মই চিনি পাওঁ আৰু যিসকলক মই নজনাও, যে আপুনি মোক ক্ষমা কৰি মোৰ ওপৰত দয়া কৰিব'। 'আইছাই ক'লে; গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে মোক চাই হাঁহিলে আৰু ক’লে: ‘সঁচাকৈয়ে ই সেই হাঁপানীত আছে যিবোৰৰ সৈতে আপুনি আগতে নামাজ পঢ়িছিল’।