Imam Ibnu Majah : 3799

حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي عِيسَى الطَّحَّانِ عَنْ عَوْنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ أَوْ عَنْ أَخِيهِ عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ مِمَّا تَذْكُرُونَ مِنْ جَلَالِ اللَّهِ التَّسْبِيحَ وَالتَّهْلِيلَ وَالتَّحْمِيدَ يَنْعَطِفْنَ حَوْلَ الْعَرْشِ لَهُنَّ دَوِيٌّ كَدَوِيِّ النَّحْلِ تُذَكِّرُ بِصَاحِبِهَا أَمَا يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَوْ لَا يَزَالَ لَهُ مَنْ يُذَكِّرُ بِهِ

[আবু বিছৰ বকৰ বিন খালাফে] আমাক [ইয়াহ্যা বিন ছাইদ]ক [মুছা বিন আবু ইছা আত থাহান]ৰ পৰা [আউন বিন আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] বা [তেওঁৰ ভাতৃৰ পৰা] [আন নুমান বিন বছিৰ]ৰ পৰা তেওঁ কয়; আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে আপুনি তছবিহ, তহলিল আৰু তাহমিদৰ পৰা আল্লাহৰ মহত্ত্বৰ বিষয়ে কোৱা কথাবোৰৰ ভিতৰত তেতিয়া কথাবোৰ সদায় আৰ্ছৰ আশে-পাশে ঘূৰি থাকিব। এই প্ৰতিটো শব্দৰ বাবে মৌমাখিৰ গুঞ্জনৰ দৰে গুঞ্জৰিত শব্দ যিয়ে সেইটো পঢ়াজনৰ কথা উল্লেখ কৰে। আপোনালোকৰ মাজৰ কোনোবাই নিবিচাৰেনে - বা, সদায় এনেকুৱা কিবা এটা নিবিচাৰেনে - যিয়ে তেওঁক সোঁৱৰাই দিব পাৰে?'.