Imam Ibnu Majah : 3697
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ وَاصِلِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ أَبِي سَوْرَةَ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيِّ قَالَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا السَّلَامُ فَمَا الِاسْتِئْذَانُ قَالَ يَتَكَلَّمُ الرَّجُلُ تَسْبِيحَةً وَتَكْبِيرَةً وَتَحْمِيدَةً وَيَتَنَحْنَحُ وَيُؤْذِنُ أَهْلَ الْبَيْتِ
A fen erenikem [Apu Bakr bin Abu Syaibah] a fen erenikem [Apu Saurah] seni [Washil bin As Sa`ib] seni [Apu Saurah] seni [Apu Ayyub Al Ansari] a apasa, ‘Am aua eisini, ‘O chon kuno seni Allah, am aua fen sinei usun kapong, ina minne?’ A pölüweni: ‘Emon epwe apasa tasbih, takbir me tahmid, mwirin epwe limelimoch me tingor mumuta seni ewe chon imw’.