Imam Ibnu Majah : 3329

حَدَّثَنَا أَبُو عُمَيْرٍ عِيسَى بْنُ مُحَمَّدٍ النَّحَّاسُ الرَّمْلِيُّ حَدَّثَنَا ضَمْرَةُ بْنُ رَبِيعَةَ عَنْ ابْنِ عَطَاءٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَزَارَ أَبُو هُرَيْرَةَ قَوْمَهُ يَعْنِي قَرْيَةً أَظُنُّهُ قَالَ يُنَا فَأَتَوْهُ بِرُقَاقٍ مِنْ رُقَاقِ الْأُوَلِ فَبَكَى وَقَالَ مَا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا بِعَيْنِهِ قَطُّ

[ابو عمير عيسيٰ بن محمد النحاس الرملي] اسان کي [دلمرة بن ربيعة] کان [ابن عثاء] کان [پنهنجي پيءُ] کان روايت ڪئي آهي ته: '[ابو هريره] پنهنجي قوم، يعني پنهنجي ڳوٺ ۾ ويو. مون سمجهيو ته هن چيو: 'يونا'. پوءِ اهي هن لاءِ بهترين ماني مان نرم ماني کڻي آيا، ابو هريره پوءِ روئي پيو ۽ چيو: 'الله جي رسول صلي الله عليه وسلم ڪڏهن به اهو پنهنجي اکين سان نه ڏٺو هو.'