Imam Ibnu Majah : 3286

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ خَلَفٍ الْعَسْقَلَانِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ أَنْبَأَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا وُضِعَتْ الْمَائِدَةُ فَلَا يَقُومُ رَجُلٌ حَتَّى تُرْفَعَ الْمَائِدَةُ وَلَا يَرْفَعُ يَدَهُ وَإِنْ شَبِعَ حَتَّى يَفْرُغَ الْقَوْمُ وَلْيُعْذِرْ فَإِنَّ الرَّجُلَ يُخْجِلُ جَلِيسَهُ فَيَقْبِضُ يَدَهُ وَعَسَى أَنْ يَكُونَ لَهُ فِي الطَّعَامِ حَاجَةٌ

আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন খালাফ আল আছকালানীয়ে] আমাক কৈছে [উবাইদুল্লাই] আমাক [আব্দুল আ’লা] [ইয়াহ্যা বিন আবু কাটছিৰ]ৰ পৰা [‘উৰৱাহ বিন আজ জুবাইৰ]ৰ পৰা [ইবনে উমৰ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছে, ‘আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘যেতিয়া খাদ্য ৰখা হয়, তেতিয়ালৈকে কোনেও উঠি নাযাব তুলিলে, আৰু তেওঁ হাত দাঙিব নালাগে আনকি তেওঁ ইতিমধ্যে ভৰি পৰিছিল গতিকে মানুহে খাই শেষ কৰি অনুমতি বিচাৰিলে। কাৰণ এজন ব্যক্তিয়ে নিজৰ বহাৰ সতীৰ্থৰ ওচৰত ইমানেই লাজ অনুভৱ কৰে যে তেওঁ হাতখন আঁতৰাই ৰাখে, সেয়েহে হয়তো খাদ্যৰ প্ৰতি তেওঁৰ এতিয়াও ইচ্ছা আছে।'