Imam Bukhari : 2799
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّاءَ بْنِ أَبِي زَائِدَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَهْطًا مِنْ الْأَنْصَارِ إِلَى أَبِي رَافِعٍ لِيَقْتُلُوهُ فَانْطَلَقَ رَجُلٌ مِنْهُمْ فَدَخَلَ حِصْنَهُمْ قَالَ فَدَخَلْتُ فِي مَرْبِطِ دَوَابَّ لَهُمْ قَالَ وَأَغْلَقُوا بَابَ الْحِصْنِ ثُمَّ إِنَّهُمْ فَقَدُوا حِمَارًا لَهُمْ فَخَرَجُوا يَطْلُبُونَهُ فَخَرَجْتُ فِيمَنْ خَرَجَ أُرِيهِمْ أَنَّنِي أَطْلُبُهُ مَعَهُمْ فَوَجَدُوا الْحِمَارَ فَدَخَلُوا وَدَخَلْتُ وَأَغْلَقُوا بَابَ الْحِصْنِ لَيْلًا فَوَضَعُوا الْمَفَاتِيحَ فِي كَوَّةٍ حَيْثُ أَرَاهَا فَلَمَّا نَامُوا أَخَذْتُ الْمَفَاتِيحَ فَفَتَحْتُ بَابَ الْحِصْنِ ثُمَّ دَخَلْتُ عَلَيْهِ فَقُلْتُ يَا أَبَا رَافِعٍ فَأَجَابَنِي فَتَعَمَّدْتُ الصَّوْتَ فَضَرَبْتُهُ فَصَاحَ فَخَرَجْتُ ثُمَّ جِئْتُ ثُمَّ رَجَعْتُ كَأَنِّي مُغِيثٌ فَقُلْتُ يَا أَبَا رَافِعٍ وَغَيَّرْتُ صَوْتِي فَقَالَ مَا لَكَ لِأُمِّكَ الْوَيْلُ قُلْتُ مَا شَأْنُكَ قَالَ لَا أَدْرِي مَنْ دَخَلَ عَلَيَّ فَضَرَبَنِي قَالَ فَوَضَعْتُ سَيْفِي فِي بَطْنِهِ ثُمَّ تَحَامَلْتُ عَلَيْهِ حَتَّى قَرَعَ الْعَظْمَ ثُمَّ خَرَجْتُ وَأَنَا دَهِشٌ فَأَتَيْتُ سُلَّمًا لَهُمْ لِأَنْزِلَ مِنْهُ فَوَقَعْتُ فَوُثِئَتْ رِجْلِي فَخَرَجْتُ إِلَى أَصْحَابِي فَقُلْتُ مَا أَنَا بِبَارِحٍ حَتَّى أَسْمَعَ النَّاعِيَةَ فَمَا بَرِحْتُ حَتَّى سَمِعْتُ نَعَايَا أَبِي رَافِعٍ تَاجِرِ أَهْلِ الْحِجَازِ قَالَ فَقُمْتُ وَمَا بِي قَلَبَةٌ حَتَّى أَتَيْنَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْنَاهُ
Haalanki en ['Ali bin Muslim] haali en [Yahya bin Zakariya' bin Abii Za'ida] wi'i haali kam [baaba am] diga [Abuu Ishaq] diga [Al Bara' bin Azib radliallahu anhuma] wi'i; Rasulullah neldi fedde konu e nder Ansar en ngam hawrude e Abuu Rofi' ngam warde mo. Ndeen gooto e maɓɓe yahi, naati e nder saare maɓɓe. O wi’i: “Ko noon mi naatiri e nokku ɗo ɓe ndarni jawdi maɓɓe ɗoo”. O wi’i: “Ɓe udditi dame suudu nduu”. Ndeen 6e nanii 6e majjii puccu ma66e, 6e njalti ndaartude ngu. Nii woni njaltu-mi e yimɓe yaltuɓe ɓee, mi holli ɓe wonde miɗo yiyloo ɗum kadi e maɓɓe. Haa jooni ɓe keɓii ɗum, ndeen min e maɓɓe min naati e nder forso, min udditi damal ngam jamma. Ndeen ɓe mbaɗii coktirgal ngal e nder ŋoral damal ngal no njiyru-mi nii. Nde ɓe ɗaani mi ƴetti coktirgal mi udditi damal. Ndeen mi hawrii e makko mbiy-mi: “Yaa Abuu Rofi”. Mi waylii daande am. O jaabii kam: 'Hol ko a woni, bone yumma maa'. Mbi’mi: Hol ko woni ma? O jaabii: “Mi anndaa. Hol neɗɗo naatɗo e am oo? Nii woni o fiyi mi. O wi’i: “Ko ɗuum waɗi mi fawi kaafaawi am e reedu makko, caggal ɗuum mi taƴi reedu makko haa ƴiye ɗee ɓuuɓtii.” Ndeen mi yaltii, kono mi 6uucciima haa njah mi e 6oggi ma66e mbele mi jippoo e forso. Kono mi yanii, mi ɓuuɓtii koyngal am. Ndeen mi yaltii, mi hawri e sehilaa6e am. Mbi’mi: ‘Hanki jamma mi ummiima sabu mi nanii ŋoŋɗi, mi ummiima sabu mi nanii ŋoŋɗi Abuu Rofi’, njulaagu ummoriiɗo e karallo Hijaz. Ndeen mi ummiima kono mi nanii mette qolabah - sabu ɓuuɓri - haa mi hawri e Annabi sallallaahu 'alaihi wasallam min kaaldi e makko ko waɗi koo.