Imam Bukhari : 2799
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّاءَ بْنِ أَبِي زَائِدَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَهْطًا مِنْ الْأَنْصَارِ إِلَى أَبِي رَافِعٍ لِيَقْتُلُوهُ فَانْطَلَقَ رَجُلٌ مِنْهُمْ فَدَخَلَ حِصْنَهُمْ قَالَ فَدَخَلْتُ فِي مَرْبِطِ دَوَابَّ لَهُمْ قَالَ وَأَغْلَقُوا بَابَ الْحِصْنِ ثُمَّ إِنَّهُمْ فَقَدُوا حِمَارًا لَهُمْ فَخَرَجُوا يَطْلُبُونَهُ فَخَرَجْتُ فِيمَنْ خَرَجَ أُرِيهِمْ أَنَّنِي أَطْلُبُهُ مَعَهُمْ فَوَجَدُوا الْحِمَارَ فَدَخَلُوا وَدَخَلْتُ وَأَغْلَقُوا بَابَ الْحِصْنِ لَيْلًا فَوَضَعُوا الْمَفَاتِيحَ فِي كَوَّةٍ حَيْثُ أَرَاهَا فَلَمَّا نَامُوا أَخَذْتُ الْمَفَاتِيحَ فَفَتَحْتُ بَابَ الْحِصْنِ ثُمَّ دَخَلْتُ عَلَيْهِ فَقُلْتُ يَا أَبَا رَافِعٍ فَأَجَابَنِي فَتَعَمَّدْتُ الصَّوْتَ فَضَرَبْتُهُ فَصَاحَ فَخَرَجْتُ ثُمَّ جِئْتُ ثُمَّ رَجَعْتُ كَأَنِّي مُغِيثٌ فَقُلْتُ يَا أَبَا رَافِعٍ وَغَيَّرْتُ صَوْتِي فَقَالَ مَا لَكَ لِأُمِّكَ الْوَيْلُ قُلْتُ مَا شَأْنُكَ قَالَ لَا أَدْرِي مَنْ دَخَلَ عَلَيَّ فَضَرَبَنِي قَالَ فَوَضَعْتُ سَيْفِي فِي بَطْنِهِ ثُمَّ تَحَامَلْتُ عَلَيْهِ حَتَّى قَرَعَ الْعَظْمَ ثُمَّ خَرَجْتُ وَأَنَا دَهِشٌ فَأَتَيْتُ سُلَّمًا لَهُمْ لِأَنْزِلَ مِنْهُ فَوَقَعْتُ فَوُثِئَتْ رِجْلِي فَخَرَجْتُ إِلَى أَصْحَابِي فَقُلْتُ مَا أَنَا بِبَارِحٍ حَتَّى أَسْمَعَ النَّاعِيَةَ فَمَا بَرِحْتُ حَتَّى سَمِعْتُ نَعَايَا أَبِي رَافِعٍ تَاجِرِ أَهْلِ الْحِجَازِ قَالَ فَقُمْتُ وَمَا بِي قَلَبَةٌ حَتَّى أَتَيْنَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْنَاهُ
A y’a fɔ an ye ko [Ali bin Muslim] y’a fɔ an ye [Yahya bin Zakariya’ bin Abi Za’ida] ko a y’a fɔ ne ye [n’ facɛ] ka bɔ [Abu Ishaq] ka bɔ [Al Bara’ bin ‘Azib radliallahu ‘anhuma] ko; Rasulullah ye sɔrɔdasi kulu dɔ ci ka bɔ Ansarw cɛma ka taga Abu Rofi’ kunbɛn k’a faga. O kɔ, o ra kelen tagara don o ta bon barakaman kɔnɔ. A ko: ‘O la, u tun b’u ka bɛgɛnw siri yɔrɔ min na, ne donna o yɔrɔ la’. A ko: ‘O ye fangabon daa tugu’. O kɔ, u y’a ye k’u ka fali tununa, o la, u bɔra k’a yɔrɔ ɲini. O la, n bɔra ni mɔgɔw ye minw bɔra ani n y’a yira u la ko n fana b’a ɲinina n’u ye. U labanna k’a sɔrɔ, o kɔ, ne n’u donna fangabon kɔnɔ ka daa tugu suu nin na. O kɔ, u ye konnɛgɛw don dakun na i n’a fɔ n’ y’a ye cogo min na. U sinɔgɔra tuma min na, n’ ye konnɛgɛw ta ka daa yɛlɛ. O kɔ, n y'a kunbɛn, n ko: «E Abu Rofi». N’ ye n’ kaan yɛlɛma. A ye ne jaabi ko: ‘E ye jɔn ye, bɔnɛ b’i bamuso la’. N ko: ‘Mun lo b’i la?’ A y’u jaabi ko: ‘N’ m’a lɔn. Mɔgɔ min donna ne fɛ, o ye jɔn le ye?» O kama, a ye n’ bugɔ. A ko: ‘O kama, n’ ye n’ ka murujan don a kɔnɔbara la ani n’ y’a kɔnɔbara tigɛ fɔɔ a kolow karila. O kɔ, n bɔra, nka n hakili ɲagamina fɔɔ n tagara u ka yɛlɛyɛlɛnanw kan walisa n ka se ka jigi ka bɔ fangabon kɔnɔ. Nga n’ benna ka n’ seen mandimi. O kɔ, n’ bɔra ka taga n’ teriw kunbɛn. N ko: ‘Kunu sufɛ n kununa bari n ye kulekan mɛn, n kununa bari n ye Abu Rofi ka kulekan mɛn’, jagokɛla dɔ min bɔra Hijaz lɔnbaga fɛ. O kɔ, n wulila nka n ye qolabah dimi mɛn - sɔgɔsɔgɔnin dɔ kosɔn - fɔɔ n ye kira sallallaahu ‘alaihi wasallam kunbɛn ani an ye koo nin fɔ a ye.