Imam Ibnu Majah : 3094

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى رَجُلًا يَسُوقُ بَدَنَةً فَقَالَ ارْكَبْهَا قَالَ إِنَّهَا بَدَنَةٌ قَالَ ارْكَبْهَا وَيْحَكَ

ተነጊሩና ኣሎ [ኣቡበከር ቢን ኣቡ ስያይባ] [ወኪ’] ካብ [ሱፍያን ኣጽስ ጻውሪ] ካብ [ኣቡ ዓዝ ዚናድ] ካብ [ኣል ዓዓራጅ] ካብ [ኣቡ ሑረይራ] ከም ዝነገረና፣ ነቢ ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ሓደ ሰብኣይ ገመልኡ ክመርሕ ከም ዝረኣዩ: ‘ደይብዋ’ ኢሎም። እቲ ሰብኣይ ድማ ‘እዚ ንመስዋእቲ ዝኸውን ገመል እዩ! ’ ደጊሙ ድማ፡ ‘ወዮኹም! ደይብ ኣብ ልዕሊ'።