Ayat tamattu' tidak dimansukh dan tetap diamalkan bersama Nabi hingga beliau wafat
Imam Ibnu Majah : 2975
حَدَّثَنَا أَبُو مُصْعَبٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ الدَّرَاوَرْدِيُّ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ الْحَارِثِ بْنِ بِلَالِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ أَبِيهِ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ فَسْخَ الْحَجِّ فِي الْعُمْرَةِ لَنَا خَاصَّةً أَمْ لِلنَّاسِ عَامَّةً فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَلْ لَنَا خَاصَّةً
A fen erenikem [Apu Mus’ap]; a erenikich [‘Apdul Asiz bin Muhammad Ad Darawardi] seni [Rabi’a bin Abu ‘Abdurrahman] seni [Al Harith bin Bilal bin Al Harith] seni [Seman we] a apasa; Ua eisini Rasulullah: ‘Itá ach siwili Hajj ngeni Umrah a chék fis fán itach are fán iten aramas meinisin?’ Iwe, a pölüweni: ‘Pwal mwo nge äkkäeüin fän iten kich’.