Qasamah yang berlaku di masa jahiliyah ditetapkan Nabi, dan dengannya beliau memutus perkara Bani Haritsah atas pembunuhan yang dituduhkan kepada seorang Yahudi
Imam Ibnu Majah : 2667
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَكِيمٍ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ عُمَرَ سَمِعْتُ مَالِكَ بْنَ أَنَسٍ حَدَّثَنِي أَبُو لَيْلَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَهْلٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ عَنْ رِجَالٍ مِنْ كُبَرَاءِ قَوْمِهِأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةَ خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ مِنْ جَهْدٍ أَصَابَهُمْ فَأُتِيَ مُحَيِّصَةُ فَأُخْبِرَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَدْ قُتِلَ وَأُلْقِيَ فِي فَقِيرٍ أَوْ عَيْنٍ بِخَيْبَرَ فَأَتَى يَهُودَ فَقَالَ أَنْتُمْ وَاللَّهِ قَتَلْتُمُوهُ قَالُوا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ ثُمَّ أَقْبَلَ حَتَّى قَدِمَ عَلَى قَوْمِهِ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُمْ ثُمَّ أَقْبَلَ هُوَ وَأَخُوهُ حُوَيِّصَةُ وَهُوَ أَكْبَرُ مِنْهُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ فَذَهَبَ مُحَيِّصَةُ يَتَكَلَّمُ وَهُوَ الَّذِي كَانَ بِخَيْبَرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمُحَيِّصَةَ كَبِّرْ كَبِّرْ يُرِيدُ السِّنَّ فَتَكَلَّمَ حُوَيِّصَةُ ثُمَّ تَكَلَّمَ مُحَيِّصَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِمَّا أَنْ يَدُوا صَاحِبَكُمْ وَإِمَّا أَنْ يُؤْذَنُوا بِحَرْبٍ فَكَتَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْهِمْ فِي ذَلِكَ فَكَتَبُوا إِنَّا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِحُوَيِّصَةَ وَمُحَيِّصَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ تَحْلِفُونَ وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ قَالُوا لَا قَالَ فَتَحْلِفُ لَكُمْ يَهُودُ قَالُوا لَيْسُوا بِمُسْلِمِينَ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِائَةَ نَاقَةٍ حَتَّى أُدْخِلَتْ عَلَيْهِمْ الدَّارَفَقَالَ سَهْلٌ فَلَقَدْ رَكَضَتْنِي مِنْهَا نَاقَةٌ حَمْرَاءُ
A fen erenikich [Yahya bin Hakim], a erenikich [Bisyr bin Umar], ua rongorong [Malik bin Anas], a fen erenikem [Abu Laila bin Abdullah bin Abdurrahman bin Sahal] seni [Sahl bin Abu Hatsmah], seni [ekkewe souemwenin] nour kewe aramas, ‘Enlet, ra likitalo imwer kewe ngeni ewe leeni itan Khaibar pokiten ekkewe weires mi toriir. Iwe, ra churi Muhayishah o üreni pwe Apdullah a ninnila o aturalong lon eu chönüttu mi iteni Faqir ika Ain lon ewe fanü Khaibar. Ekkewe chon Jus ra feito me Muhayishah a apasa ngenir, ‘Enlet oua niela i! Ren ewe popun Allah! Ka fen nielo i’. Ra pölüweni, ‘Ren Allah! am aua nielo i’. Mürin a liwinsefälito o feito pwe epwe churi nöün kewe aramas. A áweweei met a fis ngeniir. Iwe, Muhayisha me pwin we Huwayisha mi watte seni i me Apdurraman bin Sahl ra saisefäl. Muhayishah a feila o kapas, pun i ewe mi nom lon ewe leni Khaibar, nge Rasulullah a apasa ngeni Muhayishah, ‘Ewe mi watte, ewe mi watte’. Ua weweiti ewe ier mi kon watte. Iei mine Huwaisa a kapas mürin Muhaisa. Rasulullah a apasa pwe; ‘Repwe moni diyat ngeni chienom kewe ika repwe ngeni ew esisin ren maun’. Iwe, Rasulullah a makkei echö taropwe usun ei pworaus. iwe ra ponueni ren ewe kapas: ‘Ennet, ren Allah! Sise nielo i’. iwe, Rasulullah a apasa ngeni Huwayishah, Muhayishah me Abdurrahman: ‘Oua tipemecheres le pwon fän pwüng tori oupwe angei ewe pwüüngün chchaan pwimi we?’ Ra pölüweni, ‘Ewer’. Rasul a apasa; ‘Ika ina wewen pwe ekkewe chon Jus repwe pwon ngonuk’. Ra ponueni; ‘Esap ir chon Muslim’. Ra pwal möni diyat seni nöün we aramas. Ewe chon kuno seni Allah a tinato fitepuku kamel ngenir tori ra nom non imwer kewe. Sahl a apasa; ‘Enlet efoch kamel mi pwechepwech seni i a kichiei’.