Imam Ibnu Majah : 2288
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ عُمَيْرٍ مَوْلَى آبِي اللَّحْمِ قَالَكَانَ مَوْلَايَ يُعْطِينِي الشَّيْءَ فَأُطْعِمُ مِنْهُ فَمَنَعَنِي أَوْ قَالَ فَضَرَبَنِي فَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ سَأَلَهُ فَقُلْتُ لَا أَنْتَهِي أَوْ لَا أَدَعُهُ فَقَالَ الْأَجْرُ بَيْنَكُمَا
A erenikem [Abu Bakr bin Abu Syaibah] a apasa, a erenikem [Hafsh bin Ghiyats] seni [Muhammad bin Zaid] seni [Umair] - noun Abu Lahm we chon angang me lom - a apasa, ‘Ai we masta a ngeniei och mettoch, mwirin ua amongouni ekkoch aramas seni ena liffang, are a pinei, nge a toriei. Iwe ua eisini ewe Soufos usun ei, ika a eisini. Ua apasa, ‘Usap ukutiw are usap likitalo i’. Ina popun a apasa: ‘Ami me ruemon oupwe angei liwinin’.