Imam Ibnu Majah : 2288
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ عُمَيْرٍ مَوْلَى آبِي اللَّحْمِ قَالَكَانَ مَوْلَايَ يُعْطِينِي الشَّيْءَ فَأُطْعِمُ مِنْهُ فَمَنَعَنِي أَوْ قَالَ فَضَرَبَنِي فَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ سَأَلَهُ فَقُلْتُ لَا أَنْتَهِي أَوْ لَا أَدَعُهُ فَقَالَ الْأَجْرُ بَيْنَكُمَا
Esan digu [Abu Bakr bin Abu Syaibah-ek], esan digu [Hafsh bin Ghiyats]-ek [Muhammad bin Zaid-engandik] - [Umair]-engandik - Abu Lahmen esklabo ohia - esan zuen: 'Nire nagusiak zerbait eman zidan, gero beste batzuk ere elikatu nituen opari horretatik, baina debekatu egin zidan, edo esan zuen; baina jo egin ninduen. Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta-ri galdetu nion honi buruz, edo galdetu zuen. Esan nuen: 'Ez naiz geldituko edo ez dut utziko'. Beraz, esan zuen: 'Biok sarituko zarete'.