Imam Ibnu Majah : 2279

حَدَّثَنَا أَبُو السَّائِبِ سَلْمُ بْنُ جُنَادَةَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الْحَفَرِيُّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَاشْتَرَكْتُ أَنَا وَسَعْدٌ وَعَمَّارٌ يَوْمَ بَدْرٍ فِيمَا نُصِيبُ فَلَمْ أَجِئْ أَنَا وَلَا عَمَّارٌ بِشَيْءٍ وَجَاءَ سَعْدٌ بِرَجُلَيْنِ

আমাক কৈছে [আবু ছাইব চালাম বিন জুনদাহে] কৈছে, আমাক কৈছে [আবু দাউদ আল হাফাৰীয়ে] [ছুফিয়ান]ৰ পৰা [আবু ইছহাক]ৰ পৰা [আবু উবাইদাহ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা তেওঁ কৈছিল, ‘মই, ছা’দ আৰু আম্মাৰে বদৰৰ যুদ্ধত মিত্ৰতা কৰিছিলো আমি যি পাইছিলো সেই সম্পৰ্কে। সেয়ে আম্মাৰ আৰু মই একো নানিলোঁ, আনহাতে সা'দে দুজন মানুহ আনিলে।