Kecemburuan Aisyah kepada Khadijah karena kecintaan Rasulullah dan kemuliaan yang terus disebut dan dipuji oleh beliau

Imam Ibnu Majah : 1987

حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ إِسْحَقَ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا غِرْتُ عَلَى امْرَأَةٍ قَطُّ مَا غِرْتُ عَلَى خَدِيجَةَ مِمَّا رَأَيْتُ مِنْ ذِكْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَهَا وَلَقَدْ أَمَرَهُ رَبُّهُ أَنْ يُبَشِّرَهَا بِبَيْتٍ فِي الْجَنَّةِ مِنْ قَصَبٍيَعْنِي مِنْ ذَهَبٍ قَالَهُ ابْن مَاجَةَ

اسان کي [هارون بن اسحاق] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [عبدة بن سليم] [هشام بن عروه] کان [پنهنجي پيءُ] کان [عيسيه] ٻڌايو آهي ته: 'مون کي خديجه تي جيترو حسد ٿيو آهي، ان کان وڌيڪ ڪڏهن به حسد نه ٿيو آهي، اهو ئي سبب آهي جو رسول الله ﷺ هميشه سندس نالو ياد ڪندا هئا. ۽ سندس رب کيس حڪم ڏنو آهي ته کيس جنت ۾ موتي، يعني سون جي ٺهيل گهر جي خوشخبري ڏئي.' اهو ئي ابن ماجه چيو آهي.