Imam Ibnu Majah : 1966
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ الْعَبَّاسِ بْنِ ذُرَيْحٍ عَنْ الْبَهِيِّ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْعَثَرَ أُسَامَةُ بِعَتَبَةِ الْبَابِ فَشُجَّ فِي وَجْهِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمِيطِي عَنْهُ الْأَذَى فَتَقَذَّرْتُهُ فَجَعَلَ يَمُصُّ عَنْهُ الدَّمَ وَيَمُجُّهُ عَنْ وَجْهِهِ ثُمَّ قَالَ لَوْ كَانَ أُسَامَةُ جَارِيَةً لَحَلَّيْتُهُ وَكَسَوْتُهُ حَتَّى أُنَفِّقَهُ
Esan digutenez, [Abu Bakr bin Abu Syaibah-ek] esan digute, [Al Abbas bin Duraih-ek] [Al Bahi-k] ['Aisyah-ek] esan du: 'Usamah atarian irrist egin zuen, eta aurpegian zauritu zen. Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: 'Kendu min ematen diona'. Nik egin nuen. Ondoren, odola xurgatu eta aurpegitik garbitu zuen, eta gero esan zuen: 'Usamah esklabo bat balitz, jantzi eta soineko bat jarriko nioke saltzeko'.