Imam Ibn Majah : 1966

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ الْعَبَّاسِ بْنِ ذُرَيْحٍ عَنْ الْبَهِيِّ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْعَثَرَ أُسَامَةُ بِعَتَبَةِ الْبَابِ فَشُجَّ فِي وَجْهِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمِيطِي عَنْهُ الْأَذَى فَتَقَذَّرْتُهُ فَجَعَلَ يَمُصُّ عَنْهُ الدَّمَ وَيَمُجُّهُ عَنْ وَجْهِهِ ثُمَّ قَالَ لَوْ كَانَ أُسَامَةُ جَارِيَةً لَحَلَّيْتُهُ وَكَسَوْتُهُ حَتَّى أُنَفِّقَهُ

Nabalitaan sa amin [Abu Bakr bin Abu Syaibah], nabalitaan sa amin [Sharik] mula kay [Al Abbas bin Duraih] mula kay [Al Bahi] mula kay ['Aisha] na nagsabi, "Nadulas si Usamah sa pintuan, kaya't siya ay nasugatan sa kanyang mukha. Pagkatapos ay sinabi ng Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam: "Alisin ang anumang nakasakit sa kanya." Kaya ginawa ko ito. Pagkatapos noon ay sinipsip niya ang dugo at nilinis ito sa kanyang mukha, pagkatapos ay sinabi: "Kung si Usamah ay isang aliping babae, bibihisan ko siya at lalagyan ng mga damit upang maipagbili ko siya."